Sari Cizmeli

Yaşını Karşıladı

2012-02-13T10:27:00.001+02:00

NE nin yürüme çabalarına söylenen benim de pek bayıldığım bir cümleydi bu. Seviyorum ben bu halk deyişlerini. Duvarlarda sıralayan NE, 8 şubat 2012 de ilk adımını attı. 2 derken 3-4 adımını gözledik. 14 aylık yürüyen UE bir yürümeye başlamıştı ne düşme ne şaşma, NE bu erken çabalarının karşılığını düşme olarak görüyor. Hadi bakalım NE hanım, daha çok yolun var hedef günde 10 bin adım...

Kovalent Bağ - İkinci 6 Ay

2012-02-06T00:08:00.000+02:00

7. Ay

Abi

kardeş kocaman 3 ayı deniz kıyısında geçirmiştir.

Artık Ankaraya dönüş vakti gelmiştir.

Büyümüş bir abi ve kardeşi ile...

8. Ay
UE 3. yaşgünün kutlarken her ne kadar NEnin işi gücü çatal bıçak, UE nin işi gücü kardeşini sarıp sarmalamak gibi görünse de, yıllar NE nin çatal bıçak aşkını köreltmediği gibi körükleyecek ama UE de hep NE nin desteğini hissedecek çatal bıçak işlerinden arta kalan zamanlarda;)

Resim yazısı ekle

9. Ay
NE de ne varsa UE de ister, küçük gelmiş gelmemiş ne gam...

10. Ay
Oyna oyna nereye kadar, artık ders çalışmaya karar verirler...

11.Ay
NE ye vuracam günlerinden kardeşini bisiklete bindirdiği günlere geldik 10 ayda.
Her ne kadar kardeşinin bisiklete bindirse de anne baba bir hop mesefesinden uzakta durmaya henüz güvenmemektedir.

12. Ay
Kardeşlik, ömür boyu...

Kovalent Bağ - İlk 6 ay

2012-02-02T10:16:00.001+02:00

1. AY -
Günaydın demeden Eceye vuracam diye uyanıyordu.
Tamamen göndermeye içi elvermiyor, kardeşsiz kalmak istemiyordu, çözümü NE yi böbanneye göndermekte bulmuştu.

2. AY
Arada tepesi atıp doktorlar karnına geri koysun dese de kardeş fikri iyice oturur. Ayrıca eğlencelidir bile.
Her ne kadar mantık böyle dese de içten bişiler dürter. Eyleme geçmeyenler içten geçenler dile düşer.
Eceye vurulmaz, Ecenin gözüne palnak sokulmaz...

3. Ay
Kardeşle eğlence giderek artmaktadır. Kepçe oynayalım mı diye bile sorulur.
Bu resimde NE nin çıkardığı seslerle heyecankanıp aaa konuşuyor derken.

4. Ay

Kardeş bilimsel deneylere bile katılır.

Küçük Newton Kardeş Çekimi Kanunu keşfederken...

5. Ay
Kardeşler birbirlerinin çok da umurunda değildir.
NE ellerini keşfetmiş tüm vaktini onlara vakfetmiştir.
UE deniz, kum, güneş, açık hava, bisiklet, kaplumbağa, konu komşu derdindedir.
UE dışarda güneş alsın, NE aman yanmasın derken renk farkı giderek açılır.
Ayın repliği pazarcı teyzeden gelir, ikisi de senin mi?

6. Ay
Kahkalarala evler şenlenmektedir.
Zorlu ilk altı ayda bile ne çok eğlenceli an var...
Varın sonraki 6 ayları siz düşünün...

Devam Edecek, Etsin miiii?

Olaylar irdelemecisi UE

2012-01-27T11:39:00.000+02:00

UE toplumsal yaşamı irdelemeye alır, evlilik ve komşuluk alt başlıklarıyla...

Yemek sonrası laflarken...
UE: Anne sen neden evlisin, ben tocuğun (çocuğun) olayım diye mi?
Uyku öncesi anne poflar, UE laflarken, uyumadan önce lafı hiç bitmiyor.
... UE: Anne bu duvallalda (duvarlarda) ne var?
Anne: Tuğla var oğlum.
UE: Tuğla yok anne, ben kapattım duvalı, yoksa üst kattaki insanlal üstümüze düşeldi. O zaman başımız acırdı. Yelimize (yerimize) düşellelse de yelimiz kılılabilil (kırılabilir).
(keloğlanda uzun ve huysuzun düşüp tahta tabanı kırıp alt kata geçişinden çok etkilendi).

UE: Anne bizim köyümüz burası mı?
Anne: Kimin köyü var UE.
UE: Keloğlanın val ya anne...

UE iş kanununu didiklemeye başlar...
UE: Anne babam neden çalışıyor?
Anne: Para kazanmak için oğlum.
UE: O zaman sucuklu yumurta günleri (cumartesi pazarı kastediyor) neden çalışmıyor anne?
Anne: Hmmmm....
...
UE: Anne hastayım ya bu oyuncaklarımı toplamayacağım.
Anne: Hastalıkla oyuncak toplamanın ilgisi ne ki?
UE: Hastayım ya oyuncaklara bulaşmasın.

Anne Mehtap teyze ile telefonda konuşurken UE çekmeceden çekiç kıracağını alıp zemine atar. Anne Mehtap teyzeye dur bir kapatalım da UE ye fırçasını atayım der. Telefon kapanınca UE annesine fırçamı atma der. Ama algıladığı fırçasını çöpe atmam:))

UE gömlek ve düğmeli her parçadan nefret eder...

Eski resimlere bakarken. Minik not UE düğmeli pantalon ve gömlekten nefret eder.
UE : Bu kim?
Anne : Sensin.
UE: Hıı, tamam. Pantalonlu olunca tanıyamıyorum da pijamalı olunca tanıyorum.

Kreş sorunsalını irdeler...

UE: Anne Pepee kreşe gidiyor mu?
Anne: Kem küm kübelek, bilmem ki...
UE: Bak annesi babası işe gitti o nenesiyle kaldı.
Alooo Kıraç maymun gözünü açtı, Pepee Kreşe, evler pür neşe.

İlaç meselesi...

UE: Akşam fısfıs sıkma ama (burun açıcıdan bahsediyor).
Anne: Onu akşam konuşalım olur mu?
UE: Tamam, konuşunca sıkma ama.

Anne karnında yaşam...

UE benim karnımdayken, ağzımdan giren oda ışığının aydınlattığı tarafa doğru gidiyormuş. O zaman canı hiç sıkılmıyormuş.

UE sınıfındaki arkadaşlarını sayar Demir, Rüzgar, Balkız (kastettiği Belkıs, ama keloğlan etkisinden kurtulamamaktadır bizimki).

Yürüyelim Arkadaşlar...

2012-01-24T00:00:00.001+02:00

Ne yapsam da abimin saldırılarından kurtulsam acaba?

A-ha, buldum galiba!

NE'yiz haklıyız, yürüye yürüye kaçarız!

Şimdilik tutuna tutuna bir gidelim bakalım...

Asansör nasıl çalışır?

2012-01-14T22:26:00.001+02:00

UE artık büyüdü mekanizmalara merak sardı. Geçenlerde sordu bize asansör nasıl çalışır? Hasta olduğu için ailecek davetli olduğumuz etkinliğe gelemeyip babasıyla evde kalınca, babası da kurmuş mekanizmayı, anlatmış asansör nasıl çalışır...

10. ay Doktor Kontrolü

2012-01-10T09:55:00.000+02:00

NE de büyüdü gitti. 10 kocaman ay sıkıntıları genellikle unutularak, güzel anları iz bırakarak her zamanki gibi geçti gitti.

Doktor kontrolünde 2. kere aynı evrelerden geçtiğimiz için çok bişi söylenmedi aslında.

Bizim bu seferki doktor pırasa ıspanak vermeyin diyordu, verebilirsiniz artık dedi. Ben zaten eski doktorum verebilirsin dediği için pırasa ıspanak veriyordum, tamam veririm dedim:)) Hiç zıtlaşmam doktorlarla;) Dişler halen yok, bir iki ayı bulucak gibi dedi doktorumuz. Dişi çıkmayan, müdahale gereken insan olur mu sorumu, ben daha görmedim diyerek ıspanak pırasa pek biliyorsun bilsene bunu da der gibi cevapladı. NE yi çok sosyal buldu. UE İngiltere kralıymış gibi davranırdı genelde, hala da öyle. Kız erkek ayrımı da etkili dedi sosyallikte. Kaç kelime söyleyebiliyora cevabımız abba(bakıcı teyzemize diyor, nerden uydurdu fikrimiz yok), abi (i kısacık söyleniyor), baba olunca bu ay için yeterli buldu. Baybay, gelgel ve bir bir yapabiliyor. Telfonu kulağına götürüp konuşuyor. Abin nerde diyince işaret parmağıyla abisinin resmini gösterebiliyor. Pepee oyuncakları içinde pepeeyi bulup getirebiliyor (ilahi pepee gelişim göstergesi oldun). Bunlarda ayına uygun. Babasının azimli çalışmaları sonucu burun, kulak ve ağız gösterebiliyor. Bu bir yaş sonrası beklenen bir gelişmeymiş, kedi köpek ayrımı da öyle ama bunu yapıyorsa onu da yapabilir, yapabiliyor mu diye sordu. Hiç test etmedik. Önünde bir abi oluşu, onun ilk çocuktan daha hızlı öğrenmesine etken olacak, sizin daha az çabanızla daha çabuk öğreniyor olacak dedi doktorumuz. Ki bu değerlendirmesine yüzde yüz katılıyorum. Emekleme çok hızlı, duvarlarda sıralıyor, elektirik düğmelerini kapatabiliyor, tek eliyle duvara tutunurken çömelip bişi alıp kalkabiliyor. Bunlar abisinin 13. ay civarında yaptıkları ve 14. ayda yürümüştü UE. Doktorda benim beklentime uygun yürümesi an meselesi dedi. An var an var tabi daha yürümüyor:)) UE geç yürüdü ama yürüdükten sonra bir kez bile düşmedi.

UE de çok katı bir tv yasağımız vardı. Yanında tv kazara açılırsa büyülenmiş gibi bakardı. Abi nedeniyle kıza katı bir tv yasağımız yok. Oturtup izletmiyoruz ama aman tv açık olmasın aman hiç bakmasın diye bir çabamızda yok. Sanırım yasak olmadığından NE de o kadar nadir tv ye göz atıyor ki. Henüz reklamlar bile ilgisini çekmiyor.

Yemek ilk çocuk gibi, çabalarsan pek çok şeyi yiyor. Ama önğme de verdiniz aman da ben bunu yiyeyim halleri kızda da yok. Oysaki ilk çekimden sonra ben mammaaa diye ağlayan bir bebek hayal etmştim.

Yaş kontrolümüz olacak bir sonraki, haberler böyle.

Bomba Kurabiye

2012-01-09T22:41:00.004+02:00

Geçenlerde Hülya fındık ve kuru incirli bir tariften bahsedince, benim her zaman yaptığım kurabiyeme bunları eklemek geldi aklıma.

Ne fenasın sen incir, bir incir yiyeceğine 4 mandilina ye uzmanları uğramasın bu diyarlara...

İşte tarif

1 sb'dan biraz az pekmez
3 çk şeker (sanırım hiç konmasa bile olur, azalta azalta deneyeceğim)
2 tatlı kaşığı tarçın, 1 tatlı kaşığı zencefil
2.5 sb un (yarısı esmer yarısı beyaz koydum)
1 paket kabartma tozu
1 yumurta
50 gram tereyağı

Güzelce karıştırın.

Bir yaşından küçük bebek varsa 3 kurabiye şekilleyip ayırın.

Geri kalanına yarım su bardağından biraz fazla fındık, incecik çektim rondodan. Ardından da 5 tane kuru inciri parça pincik yaptım gene rondo marifetiyle. Ekledim karışıma.

Çıkardım UE ye dişini gördüğüm için aldığım kurabiye kalıplarını. Verdim şekilleri.

170 derece ısınmış fırında 20 dakika kadar pişirdim. Bizimki tam kıvamdı ama 5 dakiak daha tutarsanız takır takır olabilir aman dikkat.

Yiyenler bayıldı.

UE nin, ben U harfi sevmem yuvarlak kurabiye isterimleri dışında kurabiyede pürüz görülmedi.

Deneyin, muhteşem...

Yılın Kazananı Kıraç ve UE...

2012-01-01T23:54:00.001+02:00

Anne baba babaanne dede ve halanın yeni yıl hediyesi ne istersin sorularına Pepee ailesi sipariş verilince Kıraç ve UE yıla kazançla girdi:)) Bebee NE'nin, onunla oynayabilmek için diğer üyeleri NE ile paylaşıyor UE.
En keyif aldığımızsa benim elime Pepee, onun Şira(böyle mi?) alıp golcülük evcilik atışması yapmamız. Yalnız senaryoda olmayan biçimde Tostoraman gelip Şirayı korkutuyor oyun içinde:))

Pepee kumbaramız daha önce hediye gelmişti, yılbaşı hediyesi de pepee bardağı geldi. Ve UE abilerin abisi, anne bunun pembesini de NE ye alalım dedi. Gerçi kumbarasındaki paralardan verip almaya yanaşmadı;) ama olsun gidiş yolundan puan aldı. Sonra NE nin bardağında Şira olduğunu kendi bardağında olmadığını gördüğünde bir anlık şok yaşadı ama pek bozuntuya vermedi. Tıpkı anasının o bardağın 7.5 lira olduğunu görüp bozuntuya vermediği gibi. Paşabahçe bile bu kadar pahalı satmıyor bardağı, satsa bile ben almıyorum kıyıp da:))

Yıl güzel geçecek, inandım...

2011-12-30T11:42:00.000+02:00

Mutluluk bazen bir kurabiyede gizli...

Ah bir yakalayabilse...

Bugün bir güzel yeni yıl hediyesi daha aldık. Emek emek, bizim için uğraşılmış, bizim için düşünülmüş. Nasıl mutlu etti beni. Nasıl ışıldattı günümü. N. teyzemizin su gibi kızlarından yeni yıl kurabiyeleri. Hem de isimlerimizin baş harfleriyle. UE kreşe giderken yuttu bir tanesini, test etti onayladı. Elleriniz dert görmesin kızlar, herşey gönlünüzce olsun...

Hep inanıyorum ve böyle sürprizlerle inancım artıyor. Dünyayı güzellik kurtaracak. Bir insanı sevmekle ve bir insana özenmekle başlayacak herşey...

Bir ay gibi parıldıyor 2012 önümde, başak gibi ince ve uzun, dolu dolu bereketle bizleri bekliyor...

El emeği göz nuru yeni yıl hediyelerim. Kurabiyelerim ve menekşem.

Alo alo...

2011-12-23T10:57:00.001+02:00

Telefonu Graham Bell icat etse de, her anne çocuğu bir nesneyi kulağına götürüp konuşmaya çalıştığında çocuğu telefonu icat etmiş hallerine girer:)) Zaten icat edilmese bile her keşif yeni bir dünyaya teşrif değil midir, tantanayı hak etmez mi? Ben Portekizliler kadar abartıp kaşifler anıtı dikmesem de (bu arada bana gördüğün yerlerden hangilerine tekrar gitmek istersin deseler (aklımda iki arkadaş ismi var) onları da alıp Lizbon derim.) bir post dikeyim kızımın telefonu keşfine...

Dün odada tezimle uğraşırken dışarıdan gelen seslere kulak kesilmiştim, farklılığı nedeniyle. Çıktığımda N. teyze ile NE'nin sırıtık suratları beni karşıladı. NE artık telefon,top, kumanda ne bulursa kulağına götürüp bi de diğer kısa kelimelerinden farklı, uzun uzun kendi dilinde ve sesini biraz arttırıp heyecanla birşeyler anlatıyor. Kesin Gülce'nin numarasını çevirip onunla sohbet ediyorlardır. Ergen dönemlerinin provası olsa gerek.

Eeee, keşfetti tabi uygun tarifeye telefonu, kim tutar NE'yi.

Ve şanslı yorumcu...

2011-12-21T09:36:00.002+02:00

Yorumlarınız için çok teşekkürler...

UE zigzaglı makasıyla kağıtları kesti, sarıçizmeli isimleri yazdı, bay sarıçizmeli çekilişi yaptı ve de NE bu sürece uyuyarak katkı sağladı.

Ve şanslı yorumcumuz Dilek. Ay kızın İngilizce kitaplarını okurken Gün kızına da bir oyuncak uydurup bir solukta okursun umarım. Sevgilerimle...

Adres bilgilerini saricizmeliue@gmail.com'a bekliyorum.

Buharika ve süpürmen çok sürmez evi muhteşeme çevirmen...

2011-12-20T12:55:00.000+02:00

Arçelik demek bizim düşünmeden gidip ürün aldığımız yer demek. Yıllardır. Anne olduktan sonra bu Arçelik arkadaşımız benim baş yardımcım oldu çıktı. Önce Telve. Sıcak bir bardak çay içmenin hayal olduğu UE zamanlarında, UE uykuya kahve telveye, sarıçizmeli keyfe sloganıyla az zaman geçirmedim. Sonra UE büyüdü, bana sıcak çaylar içmek için Tiryakili zamanlar verirken evi bicik bicik kırıklar oldu. İmdaaağvk diye çığlığıma cevap gene Arçelikten geldi, yavlum sarıçizmeli işte süpürmen dedi. Elektrikli süpürge mi, kim açacak taşıyacak derdi mutfakta hazır ve nazır bekleyen süpürmenle çözüldü. Ve beklediğimden çok fazla temizlik sağlıyor süpürmen: kırıklar saçlar havlar...

NE doğdu, UE her türlü mekanda oynadığı oyuncaklarını NE ile paylaşmaya, sokaktan getirdiği kepçesini salona parketmeye başladı, NE UE'nin dolap bekleyen ama yıkanamayan oyuncaklarına oynar çağa geldi. Dedim ki şöyle muhteşem bir alet olsa buhar gücüyle oyuncakları temizlese. Ve huzurlarımızda Buharika. Annemle önce fayans arası temizlikte denedik. Beklediğimiz sonucu elde edemedik. Ama bugün genel temizlikte yardımcımız halılarımızı deterjansız Buharikayla sildikten sonra mikrofiber bezin koyulaşan halının açılan rengi ve bunu buharın hijyen gücüyle yaptığımızı gördüğümde annelerle paylaşmadan edemedim. Islak zeminlerde de çok etkili. Deterjansız temizlik isteyenlere de bir ilgilenin derim.

Oğlum bu ara kafayı robotlara taktı. Çelik robotlarını satardı bir ara arçelik. Ya yeniden satmaya başlasın ya da benim bu muhteşem tanıtımım için eskilerden bana bi tane yollaasın:))

Telefonda görülmemiş tarife...

2011-12-17T22:54:00.001+02:00

Durun tarifenizi seçmeden bir de beni dinleyin.

Aradığım numara bizim ekipten mi, yoksa her yöne mi, bugün bedava günüm mü, hediye kontörüm var mıydı, bu tarifeye sms dahil miydi?

Düşünürken feleğiniz mi şaşıyor?

Sinirden telefonu yere atasınız mı geliyor?

DURUN İŞTE YÜZ GÜLDÜREN TARİFE...........

Gözünüz kapalı arama yapabileceğiniz bir tarife şimdi açıklıyorum....

Ördek, kedi ve köpek seçeneklerinden oluşan bu tarifeye geçtiğinizde "Bir arkadaş arayalım şarkısı" sizi aradıklarında fonda çalabileceği gibi seçilen hayvanın sesi de dinletilebilir. Tarifeyi seçtikten sonra tek dikkat etmeniz gereken abinizin bu telefon benim diye sizi düğün yerinde rezil etmesi olabilir (tahmininiz üzre telefon abinin, NE 2. çocuk olarak eskilerden devam etmekte). Haydi bol konuşmalar...

Bazen Mutluluk

2011-12-12T00:22:00.001+02:00

Bazen Mutluluk Bir Sehpa Üzerinde...

Bin teşekkür, Bir hediye...

2011-12-07T11:04:00.001+02:00

Sarıçizmelinin değerli takipçileri,

Yazmak içini aktarmak, zaman geçince tekrar dönüp okumak. Bunlar bana çok keyif veriyor.
Hele ki yorumları okumak. Yazdıklarımı okuyan ve yorum bırakan herkese binlerce teşekkürler.

Ben çekilişlere katılmayı çok severim. Kanal6'da Şafak Karaman'ın Müzik Dergisi'ydi sanırım, onda bir çekilişe katılmış bir sonraki hafta sonuçlarda adım çıkmayınca unutup gitmiştim. Bir ay kadar sonra pek de ilgim olmayan sanatçı Muazzez Ersoy'un CDsinin bana çıktığını programı izlerken rastgele duyduğumda pek sevinmiştim. Program pek modaydı o ara, pazartesi okula gittiğimde kutlamaları kabul etmiştim:)) Ahmet Özal kanalın sahibiydi, CDmi göndermedi:) Helali hoş olsun, orda adımı duymak yetti bana. Yıllar sonra TRT'nin Okudukça'sında denedim şansımı. Cevabı bildim, pek adı duyulmamış bir yayınevinin kitap setini kazandım, hediye kitap olunca daha da çok sevindim. TRT de göndermedi hediyelerimi, ama konu kitap olduğu için peşine düştüm. Gönderdikti, görderiyordukdu derken ben kitap setinden de oldum. Ara ara bloglardaki çekilişlere de katıldım, NE'ye hamileyken Pratik Anne'nin Tıpış Tıpış Adımlar Ajanda çekilişine katıldım kesin bu bana çıkar diyerek ve de çıktı:)) Ve elime ulaşan tek hediye bir bloggerdan oldu. Bakın da görün blog dünyasının gücünü.

Dün bir arkadaşım için yeni yıl hediyesi alırken, Sunay Akın'ın son kitabına göz attım. Bir de ne göreyim Sarı Çizmeli Mehmet Ağa diye bir alt başlık. Ne zamandır beni okuyanlara benden bir anı iletmek istiyordum. İşte işaret;) 21 Aralık'a kadar bu posta yorum bırakan bir kişi Bir Çift Ayakkabı'nın sahibi olacak, ayakkabısını seçip beğenmek de ona kalmış:))

9 aylık Nehir Ece

2011-11-29T21:58:00.001+02:00

Zamanın su gibi akışına ikinci şahitliğim. Bu sefer daha da tadına varıyorum, sindire sindire yaşıyorum.
9 aylık NE, abisinin peşinden 5 emek/sn, oyuncağın peşinden 4 emek/sn, yemeğin peşinden 3 emek/sn hızla gidebiliyor. Bolca sıralıyor, hatta yakın iki mesafede birinden diğerine geçebiliyor. Dişler hala piyasada yok. İlk aylarda 7 de yatıp gece 4'e kadar emmek için bile uyanmayan kızım bu sayıları aldı 7*4 =28 kez gece uyanır oldu. Gündüz uykuları da pek kısaldı. Kelime taklitleri başladı. Abide de olmuştu bu dönem, ara ara söylediğimiz kelimeleri taklitle aynısını söylüyor. İsmini söyleyince dönüp bakıyor. Eve sevdiği birileri gelince ve gezmeye giderken sevinçten çırpınıyor. Saçları çok uzadı, tokalı günlerimiz başladı. Özetle büyüdü gitti:)

UE de nerelerde diyenlere...

2011-11-25T23:37:00.001+02:00

UE, iki haftadır kreşli.
NE ile başı dertteeeeeğğğğv, ne yapsa bilemiyoooooor, canından bir parça o söküp atamıyoooor...
Kepçe deliliği son sürat, üzerindeki giysilerden de anlaşıldığı üzre.
Sarı plasmacar onun hayalinde sarı taksi, vileda sapını da herhangi bir kapının önüne koyup garaj girişi yaptımıydı anne sen gel güvenlikçi ol seslenmesi an meselesi.
Benim UE onun anne olduğu ya da babalı versiyonu bu ara bayıldığı oyun. Kreş eferim size biz buna drama diyoruz oynamaya ve araya mesajlar serpiştirmeye devam dedi.
Sabunlardan garaj ve geometrik şekil yapmacaysa diğer baş oyunumuz.

Kreşteki öğretmeni uyumadan önce ve ara ara toz dumandan bahsetiyor dedi. Öğretmeni toz duman değil o tostoraman, bizimkisi ağzı esnemekten ayrılsa bile toz dumanını okumadan uyumaz.

Nerde bizim dişler?

2011-11-22T13:27:00.001+02:00

NE Gülce'nin diş buğdayına katıldı.
Pideden tattı, ikinci çocuk olmanın rahatlığıyla davranan anne babadan feyz alan Gülce'nin anne babası ilk çocuklarına pide tattırdı.
Türk pediatri derneği NE nin anne babasını yaş altı çocuğa pide tattırmak ve tattırmaya sevk etmek konularında kınayan bir bildiri yayınlarken, Gülce ve NE (araları 25 gün) ortak yapacakları 1. yaşgünü partisinin menüsünü içli köfte, bardak lahmacun, adana kebap olarak belirlediler.
Eeee, NE nerde senin dişler? Gece uykusuzlukların lütfen diş sorunsalından olsun. 36 aydır kaç gececik tam uyudum ki, bi de parçalı uykulu gecelerimi uykusuz gecelere döndürmeyelim lütfen.

Bir kızın abisi var mı, 4 adımda anlama rehberi...

2011-11-18T23:47:00.001+02:00

Eğer ki bir bebeğin yüzünde ince bir çizik varsa biliniz ki tırnakları uzamıştır.
Ama eğer ki bir bebeğin yüzünde derin bir çizgi varsa biliniz ki bu bebeğin abisi vardır.

Bir kız bebeğin üzerinde bilhassa ev içinde giydiklerinde bolca mavi varsa biliniz ki bu bebeğin abisi vardır.

Bir kız bebek 10 kaplan gücünde sesler çıkarıyorsa biliniz ki abisi vardır.

Bir kız bebek yaşıt hemcinsleri ağızlarına bebek, fincan, çıngırak sokmaya çalışıyorken kepçe, hilti, kamyon sokmaya çalışıyorsa biliniz ki abisi vardır.

Tostoraman Ailemizin 5. Üyesi Aman.

2011-11-12T23:13:00.001+02:00

Twittersız, Facebooksuz yaşadığımız günler, cep telefonunda mesaj sesi duyduk mu zıplıyoruz, biliyoruz ki reklam mesajı değil bir arkadaşla sohbetin başlangıcı mesaj. İşte o günlerde eve basılı gazete de giriyor hergün. Radikal tercihimiz, Perihan Ablamızı sektirmiyoruz okuyoruz. Kızına okuduğu kitaplardan ve Tostoraman'dan bahsetmiş yazılardan birinde. Çoluk yok çocuk yok ama bu kitabı aklımın bir köşesine yazıyorum. UE doğduktan sonra da tozlu arşivlerden çıkarıp İdefix'in yolları taştan, gelsin de okuyalım en baştan diyorum. Kitap geliyor, korkunç iç basıcı birşey, UE dönüp bakmıyor bile. Neyse ki aynı yazar ve çevirmen ikilisinden Kasabanın En Şık Devini de istemişim. UE bayıldı. Debi (UE nin deyimiyle dev) okurken, akkasına (ayakkabısına) bakarken, yanan evi üff diye üfleyip eliyle tüh işareti yapıp sönmedi diyen UEye gülerken günler günleri kovaladı. Tostoraman kapattığımız çekmecede uykuya daldı. Taaa ki dedesi ve UE aradan bir sene geçip kitabı günışığına kavuşturana dek. Sonra UEde bir Tostoraman merakı başladı ki sormayın gitsin. Tostoraman aşağı Tostoraman yukarı. Önceleri UE sıkıldığı için kitabı kendi hikayelerimizi uydurarak okuduk. Sonrasında da harfi harfine uyarak. Bana hala akıcı gelmiyor Yıldırım Türker'in çevirisi ve kafiyeler (akrostişlerimi bilenler bilir 3 dakikada kişiye özel ve de pek güzel kafiyeli akrostişler attırırım, o nedenle kafiye işine fazla hassas kulağım, akmayanı çok rahatsız edici geliyor), hele günde 10 kez okumak zorunda kalınca hiç.

Tostoramanı ben kötü emellerime de alet ettim. NE ilk doğduğunda ve UEnin günaydın yerine "Eceye vuracam" muadiliyle uyandığı günlerde, en büyük korkum kardeşine kaşla göz arasında zarar vermesiydi. NEyi odamda uyuttuğum zaman çıkışta, çok korkmuş surat ifadesi takınıyordum ve yatağın altında Tostoroman kuyruğu gördüm UE diyordum, bu UEnin odaya girip NEyi uyandırma çalışmalarına en azından mola verdiriyordu. NE emmek için uyanıp ağladığında da "eyvah Tostoroman ısırdı" diye NE nin yanına emzirmeye gidiyordum, UE bu vesileyle peşimden koşmayıp ev ahalisiyle takılıyordu.

UE içselleştirdiği Tostoramanı bebek görmeye gelen arkadaşımızın oğluna anlatıp, çocuğun ağlamaya ramak kalmış halde ebeveynlerine gelip Tostoraman varmış demesi de Tostoramana ilişkin anılarımıza not edilmesi gereken önemli detaylardandır.

Mesaj kaygılı anne olup anlattığım masalda, çalan kapıyı annesi yerine açan UEnin içeri giren Tostoramandan kurtulmak için babasına telefon edip çağırması üzerine hemen gelen babanın, Tostoramanın arabasına çarpması sahnesi UE tarafından hiç hoş karşılanmamış, "babam tostoramanın arabasına çarpmasın ben onu seviyorum" diye anne uyarılarak masalın akışı değiştirilmiştir.

Hülasa baştan hiç hoşlanmadığımız bu kitap başucu kitabımız oldu. Karakter de ailemizin beşinci üyesi olarak beş cümlemizden birinin içinde geçmekte, karakterden hem ürkülmekte hem derin bir sevgi beslenmektedir:))

Ayrıca Tostoraman tanışılan her şahsa aktarılmakta, yazlıktan dönüşümüz sonrası eş dost tarafından bir UEnin kulakları bir de Ostoraman mıydı neydi denerek Tostoramanın kulakları çınlatılmaktadır.

UEnin Tostoraman sevgisini bilen bir teyzesi kendisine Tostoramanın Yavrusu kitabını hediye ederek UEyi sevinçlere gark ettiği kadar, bana da Tostoramanla birlikte çocuk büyütme şansını vererek beni bahtiyar kılmıştır. Tostoraman kreşe başlıyor diye bir kitap olsaydı şu günlerde ne hora geçerdi diyerek konumuzu tamamlıyor, Tostoraman, bu kitapsız çocuk kalmasın aman diyorum.

Bol kitaplı günleeer...

Mesaj

2011-11-09T00:17:00.002+02:00

Bayram, NE tarafından su böreği ve kabak tatlısı tadılarak kutlandı.
NE 2. çocuk ferahlığında bayram geçirdi.
NE, tüm anneler ferah olunuz ve bayramınız kutlu olsun mesajını yayınladı.

Ben Bu Anı Yaşamıştım

2011-11-07T00:33:00.001+02:00

UE ilk emekleme denemelerinde...

NE hedef belirledi

Ölçtü biçti...

Bazen biraz soluklandı...

27 Ekim 2011 itibariyle tarih tekrardan ibaret dedi...

Bir çorap çekmecesine doğru yola koyuldu.

3 yıllık anne...

2011-10-22T00:19:00.002+03:00

0-3, bir devri ne de çabuk kapadık...

Mutlu yaşlar oğlum, bizimle, kardeşinle...

Japon Elması Marmeladı

2011-10-20T00:12:00.000+03:00

Böbannemizin bahçesinden gelen ekşi japon elmalarını önce çay yaptık içtik. Dedemiz gene topladı, bu sefer kışın çay yapmak için kuruttuk. Dedemiz gene topladı, dur ben şunun bir marmeladını yapayım dedim.

Rengi, tadı, işte sarıcizmelinin muhteşem marmeladı

Elmaları ayıkladık. Elmalar küçük olduğu için 1 kilo elma ayıklanınca neredeyse yarım kilo kalıyor.
Sonra ayıklanmış bir kilo elmaya bir su bardağı su koyarak elmaları pişirdim. Ve süzgeçten geçirdim. Ayıklanmış elma miktarına bir yarım şeker koyarak kıvam kazandırdım. Mayhoş, muhteşem bir marmelat oldu. Tek sorun bu ağaç dışında japon elması nereden alınır bilmemem.

Bir Kar Masalı...

2011-10-07T14:45:00.002+03:00

Bir Kar Masalı artık benim sevdiğim gibi, ninem usül basılmış...

Biz OİP'in doğumgünlerini kutlardık...

Bu pastamdan ilham aldı kendisi, kutukafamıymış neymiş bişi uydurmuş. Ben çoluk çocuk doğuracağım diyip düşemedim işin peşine, geliştirmiş kendini. Harika kadınlarla bir olmuşlar, harika bir masal kitabı çıkarmışlar. Oysa ben çocukları büyütür akrostişler attırırım o da resimler diye hayaller kuruyordum.

Ünü günden güne aşıyor OİP'in. Neyse ki sanatçının ilk eserlerinden elimizde mevcut, bunu satıp köşeyi döneceğimiz günler pek yakın:P

İşte burada postun aslı.

O ip çok mutluyum seni tanıdığım için

İ lk fırsatta idefix'ten Bir Kar Masalı kitabını seçin

P ek umutluyum böyle girişimci annelerin varlığıyla gelecek için...

Emzirme Haftası

2011-10-05T22:39:00.001+03:00

Emzirmek her kadının hakkıdır, emzirilmek de her bebeğin...
Anne sütü muhteşem besin içeriğiyle 0-6 ay arası bebeğin tüm ihtiyaçlarını karşılar.
Anne sütü, anne bebek arasındaki iletişimi güçlendirir.
Anne sütü, annenin doğum sonrası ruhen ve bedenen toparlamasına olanak sağlar.
Anne sütü mucizedir. Tüm bunların yanında kolay bulunur, bedavadır.
Anne sütü, analarımızın ak sütleri kadar helaldir, o sebeple emziren kadınlara evde, işte, sinemada, okulda, pazarda, çarşıda, Muhteşem Yüzyıl izlerken, süt az geldiğinde, anne cinlendiğinde, biraz dinlenmeye imrendiğinde, uykusuzlukla demlendiğinde tüm anlayışınızı, yardımlarınızı, övgülerinizi esirgemeyiniz.
Anneler sütleriyle geleceğimizi besliyorlar.
Emzirme haftası kutlu olsun...

Benim Oyuncaklarım

2011-09-25T23:28:00.000+03:00

UE'nin yaklaşan doğumgünü için oyuncakları gözden geçirirken kendi çocukluğumda da sahip olduğum oyuncakları da gördükçe mest oldum.

İşte benim çivi oyuncaklarım

Pire oyuncaklarım (neden böyle isimlendirdiğimizi bilmiyorum)

Legolarımdan bir tanesi, pencereleri kapıları olan hatta bar kapısı bile barındıran bir legom daha vardı..

Kızılderili oyuncaklarım...

Akşam akşam yüzümde gülücükler açtırdı bana oyuncaklarımı görmek.

Döndük

2011-09-20T23:19:00.000+03:00

Ankara'ya döndük...Neye uğradığımızı anlayamadık. Ev yığmalı olarak dağılmakta. UE oyuncaklarını çok özlemiş. Kız abisinin oyuncaklarına sulanıyor. UE nin güneşten ve denizden yıpranmış saçları gitti.Bu ay Meraklı Minik dergisinin teması bisiklet, ona bakıp bakıp bisiklet üstündeki anlarımızı anıyoruz. Pek güzel geçirdik yazı, lakin buraları da pek özlemişiz. Hoşbulduk.

Dönmeye Yatmak

2011-09-17T21:59:00.000+03:00

Demiştim gelirken postumda, hızla geçer yaz diye. Geçti gitti. Denize alamastık dedik, eşyaları arabaya yükledik. Sabah kalkabildiğimiz en erken saatte kalkıp yollara düşeceğiz. Bekle bizi Ankara ve de bir sonraki yaz için buralar...

Bakıcı Ararken

2011-09-14T23:48:00.002+03:00

NE için bir bakıcı desteği alacağım.Sizce ön görüşmede neleri konuşmalı, nelere dikkat etmeliyim?

Ek Gıda

2011-09-09T22:40:00.004+03:00

5.5 ayda başlayalım dedi bu seferki doktorumuz. Ama önerisi hazır muhallebi olunca, tavrım hmm tamam öyle yapalım diyip bildiğimi okumak oldu. Tatilde oluşumuz nedeniyle, 6. ayın beslenmesini telefonda nasıl konuşuruz detaylı dediğinde, eski doktorumuzun uygulamasıyla gitsek olur muya tamam cevabını alınca bildiğimi okumak iyice kolaylaştı.

Hayat Güzeldir, demiş ki hiç bişi yediremedik. Ben de diyorum ki, o da birşey mi ben 2 keredir başlangıçta hiç birşey yediremiyorum. Ama bu sefer farklı, panik değilim, biliyorum ki alışma evresinde. UE bir yaşına kadar et yemedi, şimdi en iştahla yediği şey et. Bu deneyimle akışına bıraktım. Anne sütü bir daha yok ve içeriği halen çok kuvvetli. Tattırdıklarımdan ne kadar yerse, kalanı sütle tamamlansın.

Bizim listemiz şöyle:
1. Hafta: Meyve püresi (Elma, havuç ardından muz armut) 8. aya dek narenciye, 1 yaşa kadar kivi çilek yok.
Sabah 10-11 arası 2-3 kaşık ile başlıyoruz hergün öncekinin iki katına çıkarak 100-150 cc ye ulaşılır. Püre cam rende ile yapılacak. Bendenizin cam rendesini annem vermişti, aile geleneği cam rende yaptık:)
--------------------------------------------------------------------------------

2. Hafta: Sebze püresi (Patates, havuç(hem meyveymiş hem sebze:)), kabak, maydanoz, brokoli, ıspanak, küçük soğan, pirinç, kırmızı mercimek, 1 kaşık zeytin yağı haşlanır rondo vb. kullanılmaz analarımızın devrindeki gibi çatalla ya da tel süzgeçle ezilir.) (Bu arada, doktor küçükken yaz kış sebzesi ayrımıyla büyüdüğümüzü, farkı bildiğimizi unuttu galiba. Yaz geliyor, kabak dışında yaz sebzesi vermedi bize. Çocuğu küçükten günümüzün abuk beslenme düzenine alıştırma amacında da olabilir tabi.)
Öğlen : 2-3 kaşık ile başlıyoruz hergün öncekinin iki katına çıkarak 100-150 cc ye ulaşılır
--------------------------------------------------------------------------------

3. Hafta: yoğurt (kısa raf ömrü olan doğal hazır yoğurtlar da olabilir, ama biz evde kendimiz yapacağız.)
İkindi: 2-3 kaşık ile başlıyoruz hergün öncekinin iki katına çıkarak 100-150 cc ye ulaşılır
--------------------------------------------------------------------------------

4. Hafta: Kahvaltı: (2-3 bebe bisküvisi asla daha fazlası değil ya da 1 dilim ekmek, evde yaptığım tam buğday ekmeği de olurmuş. Evde yenen peynir minicik parçalara ayrılıp gece suya konacak, 50 gram, 1-2 kaşık pekmez (Nigar Teyzemiz, var mı halen ev yapımı pekmez?), 1-2 çay kaşığı dövülmüş ceviz, sağılmış anne sütü, mama, yoğurt ya da taze meyve suyuyla çatalla ezilir)

1. Hafta : Meyve
2. Hafta : Meyve + Sebze
3. Hafta : Meyve + Sebze + Yoğurt
4. Hafta : Meyve + Sebze + Yoğurt + Kahvaltı

6. ay bitince başladık, şimdi yoğurt haftasındayız.

Hırsızalmaz

2011-09-05T00:25:00.002+03:00

Zaman ne çabuk akıp gidiyor. Planlanan dönüş tarihimiz bayramdı, biraz daha uzattık. Dönüşte ufaklığa bakıcı bulunması, UEye bir kreş ayarlanması, aksayan tezde ilerlenmesi gibi çok önemli üç maddemiz mevcut.

Annesi bunlara kafa yoradursun, UE denizin, kumun, güneşin, bahçeli evin, konunun komşunun, bilimum ağacın (bilhassa eriklerin, papaz eriğiyle başladı, şimdilerde bardacık ve hırsızalmazlarda. Hırsızalmaz benim ilk kez bugün tattığım bir tür, dışına bakınca birşeye benzemiyor ama içi çok lezzetli kıpkırmızı bir erik.)

Deyimleriyle günümüze neşe katıyor UE. Bir yer yatağı var, akşam yukarıdan indiriyoruz sabah kaldırıyoruz (paşam sıcak olduğundan yatakta yatamıyor, yere atıyor kendini biz de kendimizce önlem aldık). Yatağı götürmeye çalışırken sorun çıkarınca, süren doldu UE yatağı çıkarıyorum dedim. Eliyle bir boşaltma hareketi yapıp süremi boşalttım anne, tekrar dolunca çıkar dedi.

Arkadaşı biz akşamüstü Balıkesir'e gidiyoruz diyince akşamaltında gidin, verdiğin sözü tutumadın diye sitem eden dedesine sözümü tutmadım sokağa attım cevaplarını ilerde belki ünlü bir yazar olur da okur güleriz diye kayıt altına alalım.

Annem kekikli domates yapıyor kahvaltıya (süt arttırıcı etkisini vurgulamalıyım). Bizimki lekeli domates yemezmiş.

Hayat oyunlarının içine akıyor, ilaçlama oyunundan sonra karpuz satmaca en favorisi bu ara. Komşu "karpuzcu kaça karpuzlar" dedi, UE "üçe abi" diye cevap verdi, komşu "ooo pahalıymış biraz pazarlık yapalım" diyince de UE "zaten pazardayız ya" diye ekledi. Beni balkonda bırakıp kendisi röntgen ışığından etkilenmemek için içeri girip sürgülü kapıyı iterek ayağımın filmini çekiyor. Bugün hortum şeklindeki bisiklet kilidini boynuna geçirmiş soruyordu nereniz ağrıyor diye. Doktorsa 2. çoğul şahısta soru, pazardaysa abla abi ekleniyor soruya. Nasılda detayları kazıyorlar beyinlerine.

Teyzesi Ankaraya gidişini kastederek, pazara gidiyorum ben UE dedi, bizimki gelirsin di mi pazardan diye sordu.

NE ye katı gıdalara başladık, önlüğü tedavülden kaldırmış oğlum yemeklerini boynuında pembe bir önlükle yemeğe başladı. Ve NE nin yeme çalışmaları oğlumun midesini kaldırıyor, kustu kusacak. NE yi bana gösterme anne demekte yeme fasıllarında.

Hep beraber felekten bir gün çalmak ve babamıza papalinayı tanıtmak için Cundaya gittik. Biz papalina ve kabak çiçeği dolmasına kaptırmışken kaşla göz arasında annemin gözlüğünü denize fırlattı. Gözlük gözümüzün önünde süzüle süzüle derinlere inerken inip alayım diyen babama dur dedik, garsonlar geldiler bir aparatla gözlüğü arayalım derken iyice bulandırdılar gittiler. İnadım inat babam ben bir dalayım dedi, sevgili kocam hemen bir deniz gözlüğü aldı geldi. Abi bura taşlık, tekneden atla uyarılarını dinleyen babam önce bir kayığa sonra denize atladı. Hiç bişi görünmüyor derken gözlük bulundu. Babamın geri çıkması, çizilmiş dizler, şortunun kuruması, sıcak sıcak yenemeyen 2. tava papalina derken günü bitirdik. Bir başka deniz kenarı gidişimizde kendisine anneannenin gözlüğüne ne yapmak yok diye sorduğumuz UE nin cevabıysa, denize atmıycam yere atıcam olunca ne kadar sorun çözmeye yöönelik bir oğlum var diye gurur duymak da bana düştü.

Babannesi, halası, amcası, kocaman teyzeler ve kuzenler bayram tatili için çeşmeye geldi. Biz de, onlara katıldık. Gidişte, 4 kez uyuyan NE UE tarafından uyandırıldı. Dönüş yolundaysa çeşmede gözlerini yuman iki kardeş 3 saat kadar deliksiz uydu. Aliağada burası fenzin kokuyor diyerek gözlerini açan uykusunu almış UE, önce NE yi uyandırdı. Sonra dedesinin uyutmak için söylediği tüm ninnileri söyleyip güzelce kardeşini uyuttu UE. Bu ne sevgi derken bizimki bayıldığı kıııııııkkkkhhhhlamasından yapıp kardeşini büyük bir zevkle uyandırdı. Sonra gene başladı ninnilere ve bana dönüp uyusun da gene kııııkkhlayayım dedi.

Babam UE yi uyuturken türkülerden potpori sunuyor. Ve şu anda şarkı söyle diynce Haydiiii ulen de haydülen, kerimoğlunun sandalı da sandalı diye başlayan bir oğlum var:)) Ve bu türküyü bilhassa tüeletteyken (tuvalet) tercih ediyor. Peşi sıra yeni yılın yeni yaşın kutlu olsun, çok yat (bazen uyu da diyor), büyüüü büyüüü geliyor. Kapanış önce bir meclis kuruldu sonra pe-di-şah kovulduyla geliyor.

Bunlar aklımda kalanlar, diğer dedesinin özlemi dışında keyfi gayet yerinde, yağmurlar yağınca gideriz diyordu, bu akşam yağmur yağınca da kar yağınca da gitmiycem burda kleş okuluna gideceğim diyerek uyumuş.

Bunlaraa bir de NE'nin yaptıkları eklenince bedava eğlence hergün bize. Dışarıdan bakınca hırsızalmaz bizi ama içimize girince bir güzellik bir keyif deymeyin gitsin. Demem o ki, tek çocuklular, yalnız bırakmayın çocuklarınızı...

Ek Gıda

2011-08-22T23:44:00.004+03:00

Zaman ne hızla akıyor, ek gıdaları tatmaya başladık bile...

Ela UE Buluşması...

2011-08-06T22:53:00.001+03:00

Dünya küçük gerçekten. Özgür Anne ile yazlık komşusuymuşuz yıllardır. Belki de yanyana durmuşuzdur sabah gazete alırken, belki denizde paralel yüzmüşüzdür kimbilir. Geçen sene bir geceyarısı vakti uğramıştım onlara. Çocuklar çoktan uyurken. Bu sene babalarımzdan harçlık annelerimizden izin alıp;) önce dondurmacının önünde buluştuk anlatılacak çok şeyin pek azını anlatıp ayrıldık. Sonrasında ise Ela ile UE tanıştılar.

Senem ve Neva ile rastgelişimiz sonrası ikinci blog tanışmamızı yaptık böylelikle.
Komşularımın çocuklarını Ela'dan az tanıyor bile olabilirim. Çokça uzak pekçe yakın bu blog tanışıklığı. Ela'nın anneannesinin kurabiyesini hızla mideye indiren ikilimiz bisikletle bolca tur attılar. Bu seen kısa oldu görüşme. Olsun, daha uzun yıllar yazlık arkadaşlığı bekliyor sizi...

5. Ay Geçerken

2011-07-25T00:42:00.005+03:00

5. ayı geride bırakırken NE, sıcaktan bunalmaya, dönebilmeye, abisinin saçlarını yolmaya, bir nesneyi tutup ağzına götürmeye, ayağını emebilmeye başladı.

Turuncu saçlı olan bebek benim. Adı Nurtop, GIRGIR günleri Yavlum Mithat Muhlis Bey'in sevgilisi vardı Nurtop Hanım, ondan etkilenip koymuştum. GIRGIR okuyup bebek oynayan kaç kişi vardır?:)) Kızımın şaşkın ifadesi bu iki eylemi yanyana duymaktan olabilir. Mavi gözlü olan bebek de benim. Nurtop'u ona emanet ettim, eğlenmeyi hep bilsin, bolca gülsün diye dileyerek. Bu arada Nurtop bir İzmir kızıdır. Bornova'da bir oyuncakçıdan alınmadır kendisi.

Bahçe Duvarından Aştım...

2011-07-25T00:07:00.006+03:00

20 kusur sene önce geldiğimizde, hep dutluk filan değildi buralar, ondan olsa gerek akıl edip bir ev kondurmuşuz. Sonradan çok değerlenmediği için arsamızı verip 5 lüks daire alamadık. Ama köylü amcaların değersiz diye damatlara verdikleri çorak araziden bir vaha yarattık tüm site halkı olarak, şimdi köylü amcaların oğulları verimli tarlalarını çapalarken tepeden bakıyorlardır bizlere, damatlarsa çorak arazileri kooperatiflere sattıktan sonra ne yaptılar bilen yok...

Önce birer birer ayıklandı inşaat artıkları topraklardan. Babam derinden kazdı bizim bahçeyi, kazamayanlar toprak getirttiler. Ne bulunduysa ekildi, biraz yeşil görünsün diye. Ne yendiyse de gömüldü toprağa. Bizimkiler bir an önce yeşersin bahçe diye ağaç fidelerini dikerken Cumhuriyet İsmail, yapmayın böyle dipdibe ekmeyin deli orman olur oralar dediğinde annemle babam (hadi annem şehir kızı da babam gene biliyor bağ bahçe) hadi canım sen de demişler. Zaman haklı çıkardı İsmail Amca'yı, 2 kavak, bir merdivenin köşesinde biten şeftali (ne de güzel meyvesi vardı, yenisi onun kadar cömert değil bize, belki de bildiğinden diğerinin başına gelen akıbeti) benim bildiğim gitti içimiz elvermeye elvermeye... Kimisi kendiliğinden giti, ceviz denendi tutmadı, vişnemiz yıllarca besleyip çekti gitti, şimdi yeni fidenin büyümesini bekliyoruz heyecanla. 2 zeytin, 1 kayısı, 1 şeftali, 1 armut, 2 incir, 1 çam, 2 de farklı erik var bahçemizde. Ki küçücük bir bahçe. Genişçe alana yayılmış sitemiz ve çevre sitelerin katkılarıyla çöl ortasında cennet oldu yöre.

Kayısımız bu sene çok verimli değil (kendimiz yedik, eşe dosta ikram ettik, bir iki kavanoz da reçel çıktı), verimli senesinde 100 kilodan fazla veriyor. Bizim bahçeye ilaç girmiyor bunu bilerek daha bir iştahla konu komşu beraberce yiyiyoruz, bolca reçeller gidiyor sevdiklerimize annemin elinden. Bir de pestili var ki, yemelere doyulmaz. UE'nin sarmasını annem günlük sarıyor. Babam su verdikçe, asma bize körpe veriyor. Sulandıkça bahçeden semizotu fışkırıyor ki biz kartalozlarına 2 milyon verip bir demet alabiliyorduk geçen sene Ankara'da. Pek çok besin elde edebiliyoruz bir sulama maliyetiyle.

Hadi gelin köyümüze geri dönelim denemediğine göre, çöpe giden meyve çekirdeklerinden hazine arazilerinde meyve ağaçları yetiştirmeyi düşünen belediye var mı Türkiye'de?

Abisinin Kardeşi...

2011-07-24T23:49:00.003+03:00

1 Nisan 2009...

22 Temmuz 2011...

Aynı body, abi kardeşşş:))
Ben çocuklarımı ayak tabanlarından tanırım:P

Bir Sene Olmuş.

2011-07-18T23:16:00.002+03:00

Geçen sene bugün, bir iki saat önce varlığından haberdar olmuştuk.
Bu sene aramızdasın...
Nice güzel seneler diliyorum, sizlerle.

Kaza Olabilir...

2011-07-17T22:38:00.006+03:00

UE bir haftadır tuvalet eğitiminde. Geldiğimiz nokta, ufak kazalar dışında işlem tamam gibi. Bolca da replik oldu bu süre içinde.

İlk gün bolca çiş kazası oldu. İlk kazalarda olsun kaaza olabilir diye durumu kurtarmaya çalışmıştık. Sonraki kazalarda bizim ağzımızı açmamıza fırsat kalmadan UE kaza olabilir demeye başladı. Bizim aramızda da replik kaldı "kaza olabilir".

UE'ye teyzesi kafiye meselesini öğretmeye çalışır. Sonra gelip anneye marifetler sıralanır.

Teyze: Mısır
UE: Kısır, Isır (babam r harfini söyleyebilmesi için kızlarında uyguladığı taktiği torununa da uygular. Sonuç en azından bu kelimeleri söylerken başarılı).

Teyze:Tuz
UE:Buz

Gündemi yakalayan Dede: Çiş
Hepimiz iş demesini beklerken UE'den cevap gelir Kaka.

Teyzesini geçirip gelirken yolda çiş kazası oldu, tam da eve girerken. Hadi lazımlığa otur belki kalan olmuştur UE dedim. Oturdu ve dedi ki "Lazımlık çok ağlayacak anne, baba hiç çiş kalmamış diyecek".

UE: Anne pipini göstersene.
Anne: Pipi gösterilmez ayrıca Annelerin pipisi olmaz UE.
UE: Büyünce olur, baba olunca olabilir belki.

Bunu mu?

2011-07-06T23:35:00.003+03:00

Akşam gölgesindeki yan bahçede UE ile benzinlikçilik oynuyoruz...

UE: Bugün Övidi (Audi, bi sürü araba markası biliyor ve nasıl öğrendiğini ben bile bilmiyorum) ile geldim.
Anne : Hoşgeldin UE, sen çok mu güzel araba kullanıyorsun?
UE: Çok güzel kullanıyolum.
Anne: Baban mı daha güzel kullanıyor sen mi?
UE: Ben.
Anne: Ben mi güzel araba kullanıyorum sen mi?
UE: (Kardeşinin bebek arabasını göstererek)bunu mu?
Oğlumun gözünde tek kullandığım araba bebek arabası...

2. çocuk için ikirciklenenlere...

2011-07-06T10:27:00.001+03:00

THY Ece Temelkuran'I dinlesin mi?

2011-06-30T21:58:00.001+03:00

Sosyal medyada kıyametleri koparan
"Havayollarında "silent flight" diye bir uygulama olsa. Ekstra ücret ödeyerek çocuksuz ve sessiz uçaklara binebilsek... İyi olmaz mı ey THY!" cıvıltısına siz nasıl bakıyorsunuz?

300 kelimeyle mi konuşuyorum ne?

2011-06-27T23:30:00.003+03:00

Bir hafta içinde 4 yeni kelime öğrendim.
Kobalak, torlak, ferma, evlek.

Bahçeyi belleyen babam, bir evlek yerim kaldı geliyorum derken (mecaz tabiii:))
Tuvalet eğitimi konusunu soran komşu teyze UE yi torlak gezdirmemi önerirken
Bahçedeki kedi kuş yakalamak için fermaya yattığında
UE bisikletine kobalak taktığında öğrendim bu kelimeleri...

Bazen çok kısıtlı yaşayıp çok mu kısıtlı konuşuyoruz?

Bu arada UE dilimize yepyeni bir kelime ekledi siyah biber (patlıcan);)

UE yazlıktan bildiriyor...

2011-06-23T16:01:00.005+03:00

Ankara'da götüreceğin kepçelerini seç diyince 3 kepçesini de seçti. Ama kamyonunu getirmeye arabada yerimiz olmayınca bir kamyon daha aldık buradan.

Nasıl mı geçiyor tatilimiz?

Her dakika ayrı bir eğlence UE için. Annemin de ne memleketi varmış diyecek. Dalından meyve sunan, peşinde koşturan bi sürü komşu, trafiksiz hava sahası, deniz, kum, kepçe, hortum, su tabancası, salıncaklı koltuk, kırmızı pejo, kıııık yapınca kaçan kediler, balkona uzanan köpekler, karıncalar, kesilen palmiyeler, tamir edilen şohbenler, geçen traktör,sınırsız bisiklete binme alanı.... neler neler...
Hergün gidelim diye tutturduğu salıncak ve kaydırak aklına bile gelmiyor.
Lakin tüm bu eğlenceli alanlar 2.5 yaşında bir çocuk için riskler barındırdığından, NE de sıcağı sevmediğinden, bir iki de aksilik nedeniyle 3 kişi sürekli koşturma halindeydik bugüne dek. Bundan sonra daha hallice olacağımızı umuyorum.

İnsan yaşamında bahçeli evler temalı yazımla pek yakında sizlerleyim.

Heeeey

2011-06-17T10:58:00.003+03:00

Deniz, güneş, açık hava, eski dostlar, akrabalar, memleket kokusu, Ayvalık tostu, Cunda'nın motoru, Cumba'da sohbetler, perşembe pazarının davetkar gölgeleri, bunaltıcı öğlenler, Dikili festivali, kağıt helvada dondurma, kim evlenmiş kim nasıl bir sene geçirmiş, UE gene mi çeşmeyi açtın, deniz sonrası biraz da kestirsem, semizotunun en körpesi, süt mısırlar, at arabasından alınan sebzeler, karpuz da soğudu mu acaba, babamız da yanımızda olsa, on bininci kere yapılan kumdan kale, deniz sonrası taze ekmekte peynir domates, teyze de bu hafta mı geliyor, kuzenle sohbet de ne güzeldi, Ankara'dakileri de özledik, dönüşte kolay bakıcı bulur muyuz, rüzgar da gazetemi dağıtıyor, on bin adımı tutturdum mu, yaz da ne çabuk geçti...

Biz yola çıkıyoruz bekleyin...

UE abiden inciler...

2011-06-14T16:36:00.005+03:00

NE ilk doğduğunda yapmak isteyip kendini frenleme durumlarını ifade ederdi:
"Ece'nin gözüne palnak sokulmaz!".
Şimdi NE'nin ağzından çıkan her agu, ülkemize transfer edilen futbolcunun iki kelimesinin "Türkiye'yi ve Türk taraftarını çok seviyorum, Türk futboluna hayranım" çevirisindeki gibi genişliyor UE'nin meallerinde...
NE'nin battaniyesini örtmeye çalışıp anneden izin koparılmadığında agu "Abim battaniyemi öltsün dedi" UE'nin iddiasına göre. Bu sabahki agu ise "Abimle lego oynayalım" demekmiş;).
NE'ye kepçe oynayalım mı sorusuna çok gülüyorum.
Bizi taklidi NE'yi severken de sürüyor "Ece uyandın mı kızıım?" sabah sorusu.
Ece'ye Eceyik demekte. Aklıma Muazzez Abacının Şakayık şarkısı geliyor nedense. Ben Eceyik diye sevince hatamı düzeltti hemen: "Anne Eceyik deme Ece'ye".

NE'nin agular başlayınca ben de UE'ye sen küçükken şapkaya aykgi, ayakkabıya akka derdin deme gafletinde bulundum. Devamı UE'den geldi, tabağa ne derdim, kapıya ne derdim, telefona ne derdim ve binlercesi. Her seferinde aynı uyduruğu atamayacağımdan hatırlamadığım kelimelerine hatırlayamadım UE dedim. UE'den geldi cevaplar tabağa tıbık diyormuş örneğin, kapıya tapı:))

Altını değiştirmemek için bir numara çekiyor genelde. Son numarası "anne bilaz bekle, bilaz işim val, Kızılay'a gidicem." Dün kakasını yaptığını ise " anne önce Ece'nin altını değiştil, sonla benimkini" diyerek bildirdi.

Beni şaşırtacak kadar da politik çoğu zaman. Kırmadan bildiğini okuyor.
Anne: UE, NE'yi mangal yapmaya neden götürmedin?
UE: Dumandan gözleri yanmasın diye götürmedim.

TDK çocuklardan faydalanmalı bence
UE, adını bilmediği metreyi annesinden isterken:" Anne ölçmeki velil misin?"

Artık büyüdü kararlarını alıyor:
Bir akşam UE'ye analı babalı ayar vermeye kalkınca (ki altın hatalardan biri, biri ayar verecek diğeri sarmayalayacak) ağlamaya başladı ve ben babannemde kalıcam bu akşam dedi. Çocukluğumda anneme kızıp anneanneme yerleşme planlarım vardı benim de;) Büyükanneler, büyükbabalar iyi ki varsınız, iyi ki torunların sığınaklarısınız.

Masum yalanlar başladı;)
Kafe'sin çocuk parkında 5 yaşındaki çocuğa UE kendini 4 yaşındayım diye tanıtmış. Büyüme hızına ağzım açık kalıyor, masum yalanlar sayfasındayız:)

Mantık her zaman düz ama:
Aydınlatmanın uzaktan kumandasını eline alır ve sorar
- Anne bu ne?.
- Aydınlatmanın uzaktan kumandası oğlum.
- Yakınına gidelsem yakından kumanda mı olul anne?

Ve hadi bir Ece ciz dediğim zamanki çizimi. UE'nin gözünden NE.

Yapışan Kilolar - Karatay Diyeti ...

2011-06-13T17:21:00.004+03:00

İlk hamileliğimde her gün en az 10 bin adım attım. 16 bin adımı gördüğüm günler de oldu. İki hamilelikte de aynı kiloyu aldım (2. si vaktinde doğduğu için bir ayın +2 kilo katkısı oldu bana).
İlk hamilelikte 13 kilonun 9 u hastanede kaldı. +4 kolay gitmedi ama ben beden olarak inceldim. 3 ay sonunda bir gün izin dilekçemi vermek için işe giderken takım elbiselerime girebiliyordum. Bir ara UE kilo alamayınca annemin yanına kamp kurup verdiğim 1 kiloyu da +2 olarak aldım. Ama 11 ay sonunda işe dönerken hamilelik başlangıcından daha zayıftım. Pantalonlarda dönüyordum.

İkinci hamilelikte 15 kilo aldım. +7 benle kaldı (ilk eve geldiğimde + 13 dü:), ama ödemler gidince +7 kaldı). Arada deneme yapmak için takımı denediğimde girebiliyordum. Sonra bir ara +5 lere indim. Ama şimdilerde +9 um. Takımı denemiyorum bile. Bıngıl bıngıl hallerden hiç hoşnut değilim. İlkine oranla sürekli bir evde olma halim var.

İlk 6 ayın bitmesine kadar kafamıza kiloları takmasak da, ne yaparız ondan sonra acımadan geçer günler demekteyiz.
Ve bu arada Karatay Diyetine rastladım...
Ara öğün ve yağsız yaşam Karatay'a göre aldatmaca.
Şu an 69 kiloyum. 8 sene önce 54 kilo (benim boyuma göre pek zayıf haller) ve üniversiteye 60 kilo gelip 48 kilolara kadar düştüğüm zamanları (acınası hallerdeydi görünümüm, o kadar zayıf olmak istemiyorum) hatırladım da: bol aralıklı, tatlıdan çok zayıf, ilki yurtta kaldığım ve ikincisi evde yalnzı olduğum zamanda buzdolabında pek yemek olmayan ve sekizden sonra yemek yemediğim dönemlerdi.

Bir okuyun derim. Benim aklıma çok yattı. Sadece zayıflamak için değil, sağlıklı yaşamak için de uzman bir doktorun bilimsel dayanaklarla çalışması.
İnsulin hormonu yağ depolar, 2 saat sonra tepeden inecekken tekrar yiyerek hop tekrar insülini arttırıyorsunuz. Leptin, 1994 yılında keşfedilen hormon. İnsulin inince ortaya çıkıyor. Ama biz aralıklı yiyerek hiç leptin açığa çıkartamıyoruz savına göre.

Su iç sütün olsun yalanı...

2011-06-06T00:40:00.003+03:00

Efenim nereye bakarsanız der ki, bol bol su içiniz sütünüz olur.

2 kere tacrübe ettim ki, doğru ama eksik bilgi.

UE'nin hiç kilo alamadığı bir dönem olmuştu. Aldık soluğu annemin yanında, kısa sürede UE 200 gram, ben 2 kilo, babam 4 kilo almıştık annemin sofralarından:))

NE 3750 tosunbağası oldu. İlk ay ortalamanın üstünde çok güzel kiloyu aldı. 2. ay ortalamayı tutturdu. Sonra bizim evdeki ölçümlerimizde kilo alımının az olduğunu keşfettik. Doktora gittiğimizde 20 günlük dilimde 200 gramcık aldığını gördü (En az 400 olması gereken dönemde). Dedi ki doktorumuz hemen mama verelim. Dedim ki durunuz bakalım bir sakin olalım. UE'de de böyle bir dönem olmuştu. Mamayı verirseniz beni moralman yıkarsınız. Gerekirse mama veririz, ama ben tüm yolları denedikten sonra. Sütüne protein katalım, ilaç vereyim sütün artsın sesli düşünmeleri arasında attık kendimizi koltuklara ve gözden geçirmeye başladık.

Önce sordu kaç cc sağıyorsun? Dedim ki işler yolunda gittiğinden ve ben bebekten çok ayrı kalmadığımdan sağmıyorum. Ama süt kaynaklarımın dolup boşaldığını hissediyorum. O zaman sütün var dedi doktorumuz. Bir de bize bebek ağlasa bile emzirme aralarını açın, çok acıkan bebek çok emer, çok emince yağlı süte ulaşır kolay kilo alır midesi büyür demişti. Bizim kızçe akşam 8'de kafayı vurup sabah 4'lere 5'lere uyuyordu. Koca Bey, olur mu bu canım, uyandır emzir diyordu. Ben doktorun tavsiyesini uyguluyordum. Doktor demek ki genel eğilime uymuyor dedi. 1. maddemiz emzirme aralarını bu kadar açmamak oldu. 2. si de sütümü sağıp bir bakmak ve haberleşmek.

Doktor dönüşü ana baba olarak dedik ki ilk başlardan farkımız ne? Annemin bol yağlı yemekleri. Ben de gram kilo veremediğim için bedenimin kıtlık psikolojisine girip ne benden yağ attığına ne de süte yağ kattığına kanaat getirdik.

Sonra arkadaşlarımızla buluştuk, harika bir öğleden sonra geçirdik. Eve gelip NE'yi emzirdim, üstüne de sütü sağdım. Doktoru aradığımda sağdığım miktarın sütün olduğunun göstergesi olduğunu söyledi. Ben bunun üzerine bol yağlı beslenmeye geçtim. Ve de emme aralarımı azaltmaya.

Ve ilk gün 80, ikinci gün 100 gram aldı. Sonra kilo alımları dengeye girdi. Bir haftada 260 gram aldı. 3. ay sonrası günde 15 gram alması gereken. Ortalamanın üstünde alım gerçekleşti.

Benim tezlerimin hepsi uyduruk olabilir, bilim kanıtlamayabilir. Ama çürütemeyecekleri tezim şudur ki, inanmak çok önemli. Sütlerimiz bolca olacak, gerekirse mamayla besleriz ama tüm yolları denedikten sonra.
Sütüm yok diyenler, sakın su içmeye güvenmeyin. Kendinizi ve bebeğinizi tanıyın, dengeli beslenmeye artılar yapın.
Dombili baykuşum ben, ama annemin özlü sözü kulaklarımda kilonu çok düşünüyorduysan doğurmayacaktın. O nedenle ceviz kabı sağımda, badem solumda. Antep fıstığına ise azıcık eğilsem ulaşırım:))

2 çocukla günlerim...

2011-06-02T17:16:00.007+03:00

Çocuklar kendi kendilerine oynarlar...

Kız huysuzlanırsa abisi oyalar...

UE, annesinin kahvesini yapar, kardeşini uyutur.

UErella evi temizledikten sonra yorgunluktan uyuyunca, anne çocukları birbirine bırakıp arkadaşlarıyla buluşmaya gider:))

3. ay kutlu olsun...

2011-05-28T22:36:00.005+03:00

UE'nin carlak mavi ayakkabıları kendi seçimi, bilginize.
NE bugün itibariyle 1/4 yaşında...
Şenliklerle Kafe'sde kutladık:)) Yanımızda olanlara sevgilerle;)

Aşk Tesadüfleri Sever...

2011-05-27T00:35:00.004+03:00

Av Mevsimine gittiğimizde, tanıtımını görmüştük Aşk Tesadüfleri Sever'in. 4 Şubat'ta sinemalardaydı. Gene erken doğurmazsam gidelim mi demiştik. Bu sefer erken doğurmadım ama, kalp çarpıntılarım, UE ile vakit geçirelim derken gidemedik.

Geçtiğimiz haftasonu UE ve babası dışarı çıkarlarken siparişi verdim.
Ve çocukların uykusunu fırsat bilip, tezi bugün filmle aldat dedim ve seyre başladım. Bu sene o kadar çok Ankara'da geçen film, kitap, dizi izliyor ve okuyorum ki nedir bu diyorum:)) (Hiç de filmdeki gibi güzel bir şehir değil benim nazarımda Ankara. Bir şehrin güzellikleri yoksa onu 2 şey güzel kılar: ilki şehirdeki dostlarınız diğeri de bakış açısı ve ışık:))

Amerika'da Central Park'ta bizim patrona tesadüf ettiğim günden beri, tesadüflere hiç hadi canım sende demedim. Hadi canım sende diyenlerdenseniz, film rahatsız edici gelebilir. Ben çok sevdim filmi. Sonu da etkileyiciydi.

Filmde bir söz vardı. Diyordu ki, çerçevelerin belli olsa da önemli olan o çerçevenin içine hangi resmi koyduğundur. Çerçevem çok belli. Anne şevkati ve emeğine çok muhtaç 2 bebek. Onlara bağımlı bir ev yaşamı. Ama çerçevemin içine öyle güzel resimler koydum ki bugün. Öğlen çok sevdiğim iki arkadaşımla enfes sohbet, üstüne film keyfi, ardından çocukları babaya bırakıp komşularımla dışarı gece kahvesi...

Kendimizi Ege'nin kollarına atmamıza da çok az kaldı. Aklıma Tarancı'nın şiiri düşüyor.

... Elimi uzatsam kahve fincanı dudaklarımdadır.
...Çember çeviriyorum çocuklarla beraber Elime çember almadan.

... Şayet ölürsem,

Helallaşmaya vakit kalmadan,

Hatırdan çıkarmayın beni;

Dünyaya benden selam olsun,

Her nefes alıp verişiniz.

Ellerime hayranım...

2011-05-25T16:12:00.003+03:00

Evet başladık, o poduduk ellerine hayran oldu. Olunmayacak gibi de değil gerçi.
Ellerini izlemeye başladı...

UE, 3 ayda abilik işinde çok yol alsa da...

2011-05-25T15:53:00.003+03:00

O da hala minicikk bir bebek:)

Zaman nasıl da akıyor...

2011-05-24T15:38:00.000+03:00

Dünya Süt Günü...

2011-05-21T19:21:00.003+03:00

Bugün Dünya Süt Günü'ymüş.

Sütü çok olup gecelerce uyanıp, gündüzleri dilimlere bölüp bebeklerine bağlanan,
Sütü az olup damla damla pompalarla sağan,
Sütü hiç olmayıp kaşıklarının ucuna sevgilerini süt yerine koyan tüm anneleri kutluyorum.

Bu vesileyle, lütfen süt üreticilerinin dertlerini dinleyelim, ilgimizi, sevgimizi, kahvemizi yeri geldiğinde çocuklarına bakımda desteğimizi esirgemeyelim:)

Erkek anneleri kızmasın ama...

2011-05-19T23:48:00.005+03:00

Kızları süslemek ayrı zevk:)

Yenişehir'de Bir Öğle Vakti...

2011-05-18T14:23:00.005+03:00

Sevmem ben yaz öğleden sonralarını, şıngırdaklı akşamüstlerinin öncülleri olmaları dışında. Bilemez insan ne yapacağını. Derinden bir sessizlik.

Sabah yan komşudan gelen aceleci çay karıştırma şıngırtısının pür telaşı bir heves gibi geçip gidivermiştir. Bir çınarın serin gölgesi de birdir, kutu kutu pense apartman binalarınınki de. Üç beş çocuk ya bulunur ya bulunmaz o gölgelerde şen kahkahalar atan. Belki serin bir balkonda ahbap sohbetleriyle şenlenir öğlen. O da çay doldurmaya giderken televizyondan gelen bir sanat musikisi eseriyle hüzne boğulmazsa...

İkindi ezanı titretir içimi, anneannemin bahçesinden çıkıp o vakitler tüten mis kokularla yan fırından tazecik ekmek alışım, avludaki sarmaşıkların kokusuyla üstüne yağ ve de bal sürüşüm süzülür aklımın dehlizlerinde. Avlunun hatrımda kalan kuytusu serinletse de içimi, boğulmak an meselesidir evvel zamanın gidenlerini düşündükçe, süzülüüp çıkarım, dualarımı yollayarak geçiiip gidenlere...

UE'yi dedesi aldı götürdü, NE derin mışıl uykularda, ev sessiz...
Öylesine bir hüzün bastırdı, dilerim az sonra alacağım tazecik çayla kalacak bensiz.
Sevgi Soysal'a biraz göz atarım belki, Yenişehir'de bir öğle vakti.

Madem zayıflayamıyoruz, giyelim galan.

2011-05-17T18:03:00.007+03:00

Ehi ehi, madem gramajlar gitmek istemiyor, acaba az yiyiyorum da bünyem kıtlık uygulamasına mı geçti diyerek bol kalorili bir kek yapalım.

Bu keki M. teyzemiz bize kırk uçurmaya gittiğimizde yapmıştı. Ben de geçen cumartesi gelen arkadaşlarıma yapmıştım. Ama fırında fazla tutup kalıptan çıkarırken bomba gibi patlatıp milli felaket haline getirmiştim. Görüntüye rağmen tadı çok güzel denmişti.

Bugün tekrar yaptım ve vakitlice fırından aldım. Enfüüüs enfüüüüs.

Tarif şu adresten.
3 yumurtanın sarısı 1 sb şekerle çırpılır. 1 sb yoğurt, 1/2 sb sıvı yağ, 2 sb un, 2 çk kakao, 1 çk sarelle , 1 paket kabartma tozu karıştırılır.
3 yumurtanın aakı bir tutam tuzla köpürtülür, 1çk pudra şekeri, 1 sb hindistan cevizi çırpılır.
Siyah karışımın yarısı sonra beyaz karışım sonra gene siyah karışım dökülür yağlanmış kalıba. Sonra 170 derece ısıtılmış fırında pişirilir.

Sırayla yedim, mutluyum, en azından sabah tartılana kadar...

Geeeel geeeel, doğal tariflere gel...

2011-05-17T11:28:00.004+03:00

Aktarlar derneği başkanı Ayhan Ercan, ara ara TRT1'deki Gülben programına konuk oluyor. Ben de bir ev insanı olarak takılıyorum kendisine.
Aktar işlerinde ninemden dedemden görmediklerime çok itibarım olmadığından bana hitap eden çok olmuyor, ama edenleri not edeyim dedim:))

1 çay kaşığı keten tohumunu sıcak suya alın, bir miktar sonra jelleştiğini göreceksiniz, topuk bakımında kullanabilirisiniz... (keten tohumu yemiyorum, ama topuklara uygulamakta hiç mahsur yok:))

Enginar kabuklarını soydurunca aman atmayın, alın eve getirin, yıkayın güneşte kurutun. Çay yapın için karaciğere çok faydalı.. Yılda 21 enginar, bunu tutturmaya çalışıyorum. UE'ye hamileliğimde başlamıştı enginar sevdam, annem kardeşim pek sever ben ne çok sene boşuna uzak kalmışım.

Yarım litre suya suya 50 gram kekik, çıkan suyla kınayı kar, siyaha dönsün kına. Daha siyah olsun derseniz iki parmak arası kadar limon tuzu da katabiliriz.

Eğer kahve olsun dersek kınamızın rengi, 50 gram cevizin dış kabuğunu yarım litre suda kısık ateşle kaynatıp, kınayı bununla karıyoruz.
Aynı zamanda saç boyası ithaaltçısı olan Ayhan diyor ki, mikroskopta saçınıza boyanın yaptığını görseniz hayatta kullanmazsınız, kınanın da saçınıza yaptıklarını mikroskopta gözleseniz çantanızdan çıkarmazsınız diyor. (Bugüne dek hiç boyatmadım saçımı, bolca beyaz var ama şanslıyım ki çok dağınık olduğundan daha müdahaleye gerek yok, gidebildiği kadar götürmek istiyorum.)

1-1.5 saat kınayı saçta tutabilirmişiz.

Devedikeni tohumunu öğütüp günde 3 tatlı kaşığı yersek karaciğerimize faidesini görecekmişiz...

İkisi bir arada;)

2011-05-15T14:53:00.000+03:00

Söze gerek var mı?

Tarihte Bugün...

2011-05-14T01:15:00.003+03:00

Anne yeterlik sınavına hazırlanmaktadır, harıl harıl. UE de okur özet çıkarır:)

Valizi çıkarttım...

2011-05-14T01:10:00.002+03:00

Kardeşim 19 mayısta yazlığa giderken göndermeye başlıyorum. Ne de olsa kalabalık olarak yazı orada geçireceğiz. Bir kerede herşeyi götürmek zor (park yatak, bebek tartısı, bebek arabası büyük bölümü kapkayacak zaten). İndirdim bugün valizleri.

Yazlık yolcusu kalmasııın...

Düşyerimiz Pepee

2011-05-12T16:48:00.000+03:00

UE 2. yaşından sonra ufaktan çizgi film izlemeye başladı. Ve bu konuda pek seçici. Seçimlerinin başındaysa TRT çocukta yayınlanan Pepee geliyor. Bir iki Caillou'ya denk geldim zaplarken, UE'nin umurunda bile olmadı, bana da hiç sempatik gelmeyen bu aile.

UE ile birlikte ben de Pepee izler ve TRT Çocuk'a göz atar oldum.

Ben çizgi filmde yumuşak çizimler arıyorum öncelikle. Sonrasında mesaj kaygım da var. Pepee tüm bunlara cevap veriyor. Jenerikte bir de ne görsem Türkler yapmış bu çizgi filmi. Gururlandım.

Pepee geçenlerde Zeybek öğreniyordu. Bugün Trakya Karşılaması öğrendi. Ben de çok aşina olduğun melodilerin Trakya Karşılaması olduğunu.

Bir bakayım dedim nedir bu Düşyeri (Pepee'nin yapımcısı, karşıma Kıraç çıkmaz mı!
Ayşe Şule Bilgiç ve Kıraç'a tekrar tekrar teşekkürler...

Ben çocuğumun izlediklerinden kültürümüze ilişkin ögeler öğrenmesini çok istiyorum. Ve TRT'nin özel kanalların el atmadığı kültür işlerinde çabasının olması gerektiğine inanıyorum (bu kadar geniş türkü arşivi varsa sayesindedir.), Mustafa Sandal'lı dizilerle reyting yarışında değil.

Şimdi sırada Keloğlan Masalları'nın irdelenmesi var, o da bir Türk animasyonu.
Buradan bir çağrı da TRT Çocuk'a yapalım (çok okunuyorum ya;)) nerde bizim Nasreddin Hocamız?

Şu adresten "Anadolu Üniversaitesi,Güzel Sanatlar Fakültesi Konferans Salonu'nda "Birileri Çizgi Film Canlandırıyor" konulu bir konferans gerçekleşti. Ayşe Şule Bilgiç ve şarkıcı Kıraç'ın gerçekleştirdiği konferans, 19 Nisan Salı günü gerçekleşti. Konferasta, Türkiye'de çizgi film sektörü kounuşuldu.

Düşyeri isimli çizgi film stüdyosunun da sahibi olan Ayşe Şule Bilgiç ve Kıraç, TRT Çocuk kanalında yayınlanan "Pepee" isimli çizgi filmin yapımcısı. Çizgi Film (Animasyon) Bölümü öğrencilerine, Düşyeri Stüdyosu'nun açılış öyküsünü anlatan Kıraç, en büyük sıkıntılarının farklı insanları bir araya gertirip tek bir kurguda çalıştırmak olduğunu söyledi.

Ayşe Şule Bilgiç, Marmara Üniversitesi, İletişim Fakültesi'nde öğrenciyken çizgi film yapmak gibi bir tutkusu olduğunu belirtti. Mezun olduğunda farklı işlerde çalıştığını ancak çalıştığı işlerde mutlu olmadığını ifade eden Bilgiç, "çizgi film yapmaya karar verdiğimde Kıraç'la yollarımız çakıştı. Birbirimizi motive ederek çizgi film sektörünü araştırmaya başladık. Dünyada çizgi film sektörü 200 milyar dolarlık bir sektör. Türkiye'de ise hiç kimsenin bu sektöre para yatırmadığını gördük. Türkiye'de kimsenin göze alamayacağı eksiklikler var. Türkiye'de yetişmiş iş gücü yok. Yatırım yapacak, teknik alt yapıyı sağlayacak destek de yok. Dünyada bu işle uğraşanlara devlet destek veriyor." dedi. Türkiye'de çizgi film yapılsa bile nerede yayınlanacağının büyük bir sorun olduğunu vurgulayan Ayşe Şule Bilgiç, Disney'in 500 bin dolarlık yapımları ile Türkiye'nin yarışamadığına değindi.

Düşyeri çizgi film stüdyosunu kurmaya karar verdiklerinde hayallerinin peşinden koştuklarını ifade eden Bilgiç, "Bizimle hayallerinin peşinden koşacak insanlar aradık. Farklı şehirlerden insanlar bizimle bu yola başladı. 1.5 yıl zor bir süreç geçirdik. Çizgi filmin nasıl yapılacağını biliyorduk ancak hayata geçirmekte zorlanıyorduk. Zor bir süreç geçirdik ancak ekip olarak bu işi başardık." dedi.

Hale Karakaya (Haber Merkezi)"

Özen...

2011-05-11T16:57:00.004+03:00

Bana kendimi özel hissettiren insanların yanında daha bir mutlu oluyorum, herkes gibi. Geçen hafta böyle özel hissettirenlerden bir çifte kırk uçurduk. UE'nin kırk uçurmasından sonra almışlar resimdekileri. İçlerine mi doğdu nedir bir kızım bir oğlum olacağı. UE'nin şeker sanıp yeme girişimlerinden zor kurtardığımzı yumurtalar, NE'nin ve UE'nin anı kutularında yerlerini alacaklar, teyze ve dayılarının onlar için düşündükleri pek çok şey ve beraber geçirdiğimiz güzel anlarla beraber.

Sizi çok seviyorum güzel arkadaşlarım. Özenciniz kadar uzun ve güzel olsun ömürleriniz...

Giydirsene Yavrum Çocuğu.

2011-05-10T16:53:00.002+03:00

Giydirsene yavrum çocuğu teyzeleri, parklara yerleştiniz miiii? Biz geliyoruuuuz...

2 Ay ve 2.5 Yaş Doktor Kontrolü

2011-05-09T17:56:00.002+03:00

Çoluk çocuk toplaştık doktorumuzun yolunu tuttuk.

Önce NE hanım kontrol edildi. Herşey yolunda. Bana geçen aya göre az kilo alıyor görünüyordu evdeki tartımdan yaptığım kontrollerde. Günde 20-30 gayet iyi imiş, biz de bu aralıkta devam ediyoruz. Elini emme meselesini sordum. İleride ergenlikte de kolalrda bacaklarda olabilcek hızlı uzama sonucu ağrılar, bu dönem çene kemiğinin hızlı uzamazı sonucu hissedilirmiş. Çocuk da önce ağzını şap şap yaparak (evet böyle başladı) sonra da eli rastgele ağzına gelip emmeğe başladığında "aaa bak rahatlatıyor" diyip devam edermiş. Emziğe alıştırmanızı tavsiye ederim dedi. Ben de ediyorum ama NE etmeyince ne çare. Sürekli bir emme hali yok. Sanırım ağrısı bir ara tepelere vuruyor ve bizimki kendini rahatlatıp bırakıyor. Oturmaya, ayakta tutmaya ve yüzüstü durmaya yönelik alıştırmalar önerdi. Güniçinde aklımıza geldikçe uygulayacağız. Emmeden uyutma çalışmaları da önerdi. İki çocukla çok uygulanabilir değil. Diyor ki gündüz uykusunda saati bilirsiniz. O saatten bir saat kadar önce güzelce emzirin. Sonrasında o saat gelince yatırın. Elinizi göğsüne koyun güzel sözler söyleyin, uyumasına yönelik. Sonra elinizi çekin. Ağlamaya başlarsa 10 a kadar sayıp eli tekrar koyun. Bir sonrakinde 20, daha sonrakinde 30 a kadar sayarrak arayı açın. Bunu 15 dakika sürdürün. Baktınız uyumuyor o zaman emme hakkı var. Ben bunu uygulayacak olsam UE'Nin tacizleri sonucu sayma kısımlarını 1-2-3 yerine UE, UE, UE diye gerçekleştirebilirim.

UE'nin kontrolü NE'ninkinden daha ağlamalı geçti. Onun gelişimi de gayet yerinde. Tuvalet eğitimi için yazı bekliyoruz, 2 çocukla tek başıma zor iş dedim. Tamamdır dedi.

Sorunuz var mı diye sordu, deneyim sanırım burda konuşuyor, soracak soru olmuyor:))

UE için 3 yaşta, NE için 3. ayda buluşuyoruz.

2.5 yaşında UE...

2011-05-02T23:19:00.004+03:00

Eveeet, gelelim abiye.
2.5 yaşında, Pepee isimli TRT çocukta yayınlanan çizgi filme bayılıyor.
Kamyonlar, kepçeler, tamirat işleri ilgi alanları.
Çoook ama çoook politik.
Yeme içme işlerinde pek çok şeyi yiyor, ama bu uğurda saatler harcanıyor.
Filtre kahveye fincan kahvesi diyip,fincan ya da Türk kahvesi yapmak için deliriyor.
Badem, antep fıstığı vb. yemekten mest oluyor.
Çok tutucu, giydiğini çıkarmak istemiyor.
Yaramazlık yaptığında hemen gelip kendini ispiyonliyor.
İki taneye iti kane demekte ısrar ediyor.
Alasmarladık da Alamastık.
İkimizin ortasında yarım kilodan fazla çilek varken ve ben daha 3 tane bile yememişken, anne biraz bana da bırak diyecek kadar çilek yerken gözü dönüyor.
Dedeleri, bir taneleri. Parklarda bahçelerde döndülerde onlarla coşuyor.
Tostoromandan fena korkuyor. Ve ne yazık ki, NE yalnız uyurken yatak odamıza iki tane tostoroman geliyor, anne UE'ye yalnız odaya girmemesinin onun yararına olduğunu öğütlüyor.
Konuşma şakıma biçiminde akıyor. Kullandığı kelimelere bazen ben bile şaşıyorum. R'ler L, kimi zaman K'ler T (Küçük = Tüçük), Kimi Ç'ler T (Çalış = Talış).
Baba nerde sorusuna işte cevabını alınca işe gitmesin bankemetikten pala çeksin aklını veriyor.
Karnıma gelip gelip, ama boooş demekten mest oluyor.
NE'nin uyanık olmasını çok istiyor, fırsatını buldu mu uyandırıp oynamaya çalışıyor.
Tuvalet eğitimi konusunda halen yolu var.
Gece uykuları oldukça bütün, bazen uyanıp anne diye seslenip varlığımı görünce kaldığı yerden devam ediyor. Ki bu kadarına ben hiiiiç bölünme demiyorum.
Araba kullanmak için yanıp tutuşuyor.
Fotografçılık geleceği, bir makineyi çöpe attırması sonucu annesi tarafından bloke edildi, makineye el sürmesi yasak.
Sabah perdeleri açmak, akşam kapamak onun tekelinde.
Ayakkabılar ve montu illaki o giyip çıkaracak ama diğer parçalarda çok ısrarı yok.
Bir bornozla gezme sevdası başladı, yakında viskim nerde diyecek.
Süpriz yumurta delisi, bana bir kere daha iyi bir icatla ne çok kazanılabileceğini kavratıyor.
Açık sözlü:)
Bir çırpıda aklıma gelenleri not düşmek istedim...

Oyuncak Tanıtım - Tamir Seti.

2011-05-01T17:11:00.003+03:00

Halasının doğumgünü hediyesi. UE'nin esaslı korkularından biriydi matkap. Hala yensin diye bu oyuncağı almış. UE elinde matkapla peşimizden koşarak bizim korkumuz oldu gerçi.

Bilhassa matkabıyla çok severek oynuyor. Çünkü evde asıl matkap yok. Ama tamir kısmında halen favorisi babasındaki asılları. Arada beraberce birşeyleri tamir etmek UE'yi mest ediyor.

Matkabın çıkardığı ses, ucunun gerçeği gibi çalışıp içe girebilmesi, pek güzel tasarlamış yapanlar.

2 Aylık NE'den Haberler...

2011-04-30T20:43:00.004+03:00

Sanki iki çocuğumun arasında 10 yaş varmış gibi, 2 aylıkken ne yapardı, 4 ayda ne olurdu, hiç hatırlamıyorum. Yaşadıkça aaa, böyleydi galiba diyorum.

Hanım dudu, nesleri iyi takip eder oldu. Uykuları azaldı, uyanık vakti arttı. Gülümsemeleri refleksten çıktı bilinçlendi. Abisinin varlığından pek hoşlanıyor.
Abisi sabahları emme ağlamasını, beni istiyor diye yorumlayıp koşuyor yanına. Dur kahvaltısını etsin diyorum. NE'nin de karnı doyunca bir sabah muhabbetleri oluyor ki tadından yenmez. UE'nin NE'ye çemkirmeleri oldukça azaldı, ama kardeş kıskançlığı nedeniyle bize çektirmesinde değişen birşey yok.

H. Dedesi öğleden sonraları UE'yi alıp parklara bahçelere sonra da eve böbannesine götürüyor. Kalıyorum öğleden sonraları tek çocuklu. UE'nin 2 aylı kzamanları ev üstüme basardı. Şimdi UE gidip de tempo düşüp, sessizlik başlayınca ne kolaymış tek çocuk diyorum. Duyun beni tek çocuk anneleri. Ne demek istediğimi anlamayacaksınız ama olsun;)

NE 2 gündür, içinden süt çıkmayan bişi emmek istiyor. Emzirme talebimi geri çeviriyor. Elini emmeye başlıyor. Emzik de almıyor. El emme işinin tehlikeli olduğunu biliyorum. Bakalım nasıl alıştıracağız emziğe.

Bugün hem abisinin hem NE'nin doktor kontrolü vardı. Saat konusunda bir anlaşmazlık olmuş. Kaçırdık. Haftaya randevu aldık. Gelişim nasıl haftaya öğreneceğiz. Ben Arçelik çocuk tartısından takipteyim gerçi;)

Oyuncak Tanıtım.

2011-04-28T22:00:00.004+03:00

UE'nin bir oda dolusu oyuncağı var. Ve bu oyuncaklardan çok azını biz aldık. Geri kalanı hediye. Az oyuncak alınca, oyuncakçıda pek vakit geçirmedik bugüne dek. Dolayısıyla oyuncak detaylarını da bilmiyorum, gelen bazı oyuncaklara azım açık kalıyor neler de yapmışlar diye. Yiğit Abisi UE'ye çok güzel bir oyuncak getirdi. Tamirat ve matkap delisi UE'ye bir vaha. İlk gece oyuncağa pek pas vermez gibi yapsa da şimdi benden ayrılıp kendi kendine vakit geçirdiği nadir anlarını oyuncakla paylaşıyor. Matkap iki yönlü çalışıp vidaları monte ve demonte edebiliyor. Motorsikleti dağıtıp toplayabiliyor. Benim gibi bu oyuncaktan bihaber anneler varsa, öneririm.

Yap bir az şekerli...

2011-04-26T21:58:00.003+03:00

Keyfim paşada yok canım:)) Başbakanın çılgın projesi 2 çocuk yapmak olmalı diye düşündüğümü mü sanıyorsunuz yoksa;) Gelsin kahveler gitsin çaylar...

2 çocukla 1 başına günler...

2011-04-25T23:48:00.002+03:00

Kırk çıktı, anneanne ve dede, kırk küp kırkının da kulbu kırık küp dediler ve kardeşimin evine geçtiler. İlk hafta, tüm gün/yarım gün derken desteklerini yoğun biçimde verdiler. Kademeli geçişin ilk etabı oldu bu. İkinci hafta da biz teyzeye gidip destek aldık. Ve bugün itibariyle evlerine geçtiler. 8 aylık Ankara yaşamları sonrası biraz soluk almaca biraz evlerini toparlamaca için onlara vakit tanıyoruz. Sonrasında biz yanlarında alacağız soluğu. Ve dönüşte de bir bakıcı ile anlaşmamız şart. Çünkü 2 çocukla yaşam hiç kolay değil ki bu iki çocuk arası yaş farkı 2 yaş 4 aysa işler pek fena.

Neyse ki NE, hastanedeki çıldırtıcı hallerinden oldukça uzak. Sabahları uyuyarak, annenin UE'ye kahvaltı ettirmesine olanak tanıyor. UE'nin kahvaltısı deveye hendek atlatmaktan zor. Kahvaltı faslı bitip NE uyanınca UE'nin NE'yi sevicem fasıllarına geçiyoruz. Ki bu evre gerçekten kardeşini sevme üzerine kurulu. Bir müddet sonra NE'yi koltukta bakınmaya bırakıp, UE ile oyunlara geçiyoruz. Türlü türlü oyun uydurarak, araya çay keyifleri sıkıştırarak öğleni ediyoruz. Öğle faslında kritik nokta yemeklerin akşamdan hazır edilmesi. Ki emzirme faasıllarında UE'ye hiç güven olmaz, ocakta yemek bırakılması söz konusu bile olamaz. Yersin yemezsin kısmı sürerken NE'nin de en deli zamanları başlıyor. Bir NE'ye koş, bir UE'nin ağzına yemek ver, bir biraz daha yemesini sağlayacak oyun bul. Annenin enerjisi tükenmeye başlar. Yemekten sonra ilk hafta UE de uyuyordu, 1-2 saat nefes alma şansım oluyordu. Ama 2. hafta (yani geçen hafta) ben uyumayacağımlar başladı. Uyutmak için türlü numaralar sırasında anne bazen yemek yemeğe vakit de bulamamasıyla 2 çocuk cinleri etrafa toplandı. UE uyuyamadıkça, türlü çılgınlıklar huysuzluklar geliştirmeye başladı. Bazen akşamüstü sızdı kaldı. Ki anne buna da razı oldu.
Sıcak birşeyler içme, düzenli yemek yeme bu koşullarda mümkün değil. Bir de UE'nin öğleden sonra NE'nin canına okuma saatleri var ki, NE'yi UE'den kaçıracağım, UE'yi eğlendireceğim derken ben benden çıkıyorum. UE sanırım beni NE'den kıskandığından kendi kendine oyunlarından da vazgeçti. Evde bisikletle turlamaya bayılan çocuk, bisikletin yüzüne bile bakmıyor. Bisiklet onun evde en önemli enerji attırgacıydı. O da gidince, gelmiyor tabi öğle uykuları.

Bu hafta böbanne ve dededen destekle başladı. Önümüzdeki 1.5 - 2 ay için onlara güveniyoruz. Ellerinden hörmetle öpüyoruz.

Gün içinde 2 çocuk bakımını kotarsam bile bu tempoya benim bünyem uzun süre dayanamaz. Ve bitirilmesi gereken bir tezim var.

Ben mi çok kofum, eski hatunlar mı çok becerikliymiş. İlk 28 ay aralı çocuk büyüten ben olamam değil mi, sadece çocukları değil olayı da mı büyütüyorum yoksa? Ya da dayanak noktam çok olduğundan biraz şımarıyor muyum (bence kesinlikle değil ama)?

Fakat olaya şu açıdan bakmayı ihmal etmiyorum, NE 2 aylık oldu bile .Bir çocuğun kendini kotarması süresinin 2 yaş civarı olduğu düşünülürse, ne kaldı şunun şurasında:P

Kahvesi güzel, kendisi özel hatuna...

2011-04-22T23:12:00.003+03:00

Senin kadar hiç kimse bu kadar güzelini yapamıyor...
Belki de yapıyordur, ama bu kadar içime dokunmuyor...
Bu kadar arkamda olduğunu bilmek ferahlatıyor, ferah gülüşlerimin ardında senin desteğin yatıyor...
Günler nasıl bir hızla akıyor, bu sene önümde bahar ayrı bir coşkuyla bitiyor...
Güle güle git, peşinsıra geleceğim, uzakta olsan bile varlığın hep yanımda bunu bilmek yetiyor...
Seni seviyom:))

1. ve 2. Lohusalık dönemleri

2011-04-16T23:24:00.003+03:00

1. Lohusalık dönemi:

Alt değiştirme, kucağında tutma, emzirme, gaz çıkarma dünyanın en zorlu işleridir.

Banyo mevzuna pek bulaşmak istemezsin. Zaten bu iş büyükannelerin görevi olarak toplumsal genlerimize işlemiştir, çok da dert etmezsin.

Koca 1. lohusalık döneminde boşanmazsa, bir daha boşanmaz diye düşünürsün. Koca koca, lohusa sensen al çocuğu emzir, lohusa bensem kaprisleri ben yapayım dersin.

Çocuk bakmak ne zor iş diye düşünürsün.

Anneni daha sık anımsar, hatta anlarsın.

Bebek ağlar da duymazsam diye dertlenirsin.

Kilolarım gidecek mi sorusu aklını kurcalar, kurcalanmaktan karıştığından olacak aklın dolaptan ne alsam da yesem diye düşünür +4 kiloya rağmen.

Bebekle kaliteli zaman geçirmekten katılırsın.

Bebek uyuduğunda asla uykun gelmez.

Bebeği kimselere vermek istemezsin.

Mikrop kapar diye ödün patlar.

Gelenekten kaçar, habire okur öğrenirsin.

Herşeyi en iyi yapmaya çalışırsın, acemisindir, tadını çıkaramazsın.

2. Lohusalık dönemi:

Alt değiştirme, kucağında tutma, emzirme, gaz çıkarma konusunda şifre verilmiştir, sıralarsın çakışan şıkkı işaretlersin, şıklar çakışmazsa da dert etmez "a" şıkkını seçer yola devam edersin.

Banyo meselesi gene gözünde büyümektedir. Gene büyükanneler bu işi halleder. Ama ben büyükanne olduğumda ne halt edeceğim sorusu beyni kemirmektedir. Bu büyük dert büyükanneye iletildiğinde, sen de hemşire ayarlarsın cevabını alıp derin bir oh çekersin.

2. lohusalık döneminde tüm vakit 2 çocuk arasında bölüşüldüğünden, kocaya çemkirebilecek vakit kalmamıştır. Anaçlık tepeye vurduğundan, yazık onun da dünyası hızla değişti diye düşünürsün.

Çocuk bakmak ne kolay işmiş anlamış olursun, 2 çocuk bakmanın ne zor iş olduğunu düşünürsün. 3 çocukluların da 2 çocuk bakmanın ne kolay olduğunu düşündüğünü düşünür, halinden mutlu olursun. Dedim ya, anaçlık tepelerdedir, bir olgunluk gelip çökmüştür.

Anneni daha sık değil daima anımsar, hatta anlarsın.

Büyük olan ben uyurken gelip ufaklığa zarar verirse diye kara kara düşünürsün.

Kilolarım gidecek mi sorusu aklını kurcalar, kurcalanmaktan karıştığından ve geçen seferden kalan arazdan olacak aklın dolaptan ne alsam da yesem diye düşünür +6 kiloya rağmen.

Bebeği hemen uyutsam da büyüğe vakit ayırsam diye çabalarsın.

Bebek uyuduğunda asla uykun gelmez. Ama yaşlandığından belki de;) az uyku yeter.

Azıcık alsınlar bebeği diye gözlerinin içine bakarsın.

Büyük varken mikrop kaptırmamanın olanaksız olduğunu kavramış, gönül huzuruna ermişsindir.

Artık gelenek sensin. Kitap okuyacaksan güzel bir roman seçersin.

En iyisinin sevgi olduğunu öğrenmişsindir, deneyimlisindir, tadına varırsın.

Var mı başka ekleyen?

Buyrun Hülya'nın Tükkana...

2011-04-14T16:10:00.004+03:00

Ben kadının düşünen, çabalayan, girişen, didinenini severiiim.

Üstüne bir de ay gibi bir gülüş ve de mizah anlayışı varsa tadından yenmez;)

Sevdiğim kadınlardan, adına Akrostişler yazdığım Hülya, işi büyüttü. (Bunlara ilişkin linkleri eklemeyi pek isterdim, ama 2 çocuklu kadınım ben).

Hamile bandını kullandım pek memnun kaldım. Bakın bakalım siz nelerden memnun kalabilirsiniz...

Kırk uçurma hediyeleri...

2011-04-11T22:35:00.002+03:00

Teyzesinin NE'ye boyadığı yumurtalar...

Kuzen Teyzesinin UE'ye boyadığı yumurtalar...

Yaşlandıkça daha çok seviyorum gelenekleri. Ne de olsa yaş demek biriktirmek demek, gelenek de öyle. Çakışıyor haliyle.

Kırk uçurma hediyesinin olmazsa olmazı yumurtadır. Bizim teyzeler şenlikçi çıktı, muzip yumurtalar yapıp hoş birer anı olarak bıraktılar. Boyaması şart değildir ama yumurta illa ki konur gelen bebeğe.

Sonrası yöreye, isteğe, uydurmaya kalmış.

Bize geçen sefer
Ekmek konmuştu, bereketli ömrü olsun diye.
Pamuk konmuştu, yaşlansın ak saçlı olsun diye.
Para konmuştu, eli ekmek tutsun diye.
Susam, çörekotu konmuştu sayılamayan günleri uzun ömrü olsun diye.
Şeker konmuştu, ömrü tatlı olsun diye.

Kahve Dünyası, Dünyam Kahve...

2011-04-09T22:55:00.006+03:00

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatrı var, ne de doğru sözdür benim için.

Kahvenin kültür olduğu bir aileden geliyorum. Günde en az bir kez türk kahvesinin piştiği, komşuların birbirine sabah kahvesi içmeye gittiği, falların kapatıldığı, şarkılı türkülü içki sofralarının işkembe çorbası ve kahveyle sonlandığı, bir neskafe ile sınavlara çalışılan günler çocukluğumdan, gençliğimden kesittir.

Babam Almanya'dan bir filtre kahve makinesi getirdi etrafta daha bilinmezken ortaokul yıllarımda. Kahve dünyama filtre kahve de eklendi. Gün oldu filtre kahve olmadı Balıkesir ilinde, türk kahvesini damıttım, güzel bir bahar öğlenine keyif katmak için, anneyle babanın evde olmadığı, gençken pek kıymetli olan o yalnızlık zamanlarında...

Sonra Ankara'ya geldim, soğuk kışlara. Sıcak dostluklar kurdum. Ama bilmiyorlardı kahve keyfini. Yıllar geçti, o dostlarım da kahve dünyama katıldılar zevk alarak kahveden.

İlk doğumumdan sonra, bu sefer hiç de keyifli değilken evde yalnızlık, bir fincan kahve ve kırkikindi yağmurları günümün keyfi oldu.

Hamileliklerimde doktorum 5 fincan kafein hakkı verdiğinde, mutlaka birini kahveye ayırdım. Kızdım garsonlara az şekerli istediğim kahve şekerli geldiğinde, bir kahve hakkım var epi topu diyerek....

Kahvede de seçici oldum, keyif anlarımı süsledim, şekeri olmasın istedim tadını tam alabilmek için, türk kahvesiyse azıcık şeker olsun dedim, uzuuuun uzuuun pişsin istedim. Her pazar oğlumu uyuttum, kekimi pişirdim, kahveyle ana kız yekpareliğimize kahve keyfi ekledik.

Dışarıdaysam genelde tercihim Kahve Dünya'sıdır. Kahvelerini, ortamlarını, sunumlarını, fikirlerini, lezzetlerini seviyorum. Ve uzun zamandır eve aldığım kahve de Kahve Dünyası.

Bugün kırk uçurmaya gittiğimizde, kardeşim Kahve Dünyası'nın kahvesi ve lokumlu bitter çikolatalarını hediye etti bana. Kırk yıl hatrı olacak bu kahvenin. Ve biz ailenin kızları, toplanacağız masanın etrafına, çok sohbetler edeceğiz, çok dertler paylaşacağız, belki teyzesi NE'yi alıp önce Kahve Dünyası'nda bir kahve içecek sonra sinemaya gidecek, belki NE ilk buluşmasını Kahve Dünya'sında yapacak.

Seneler önce bugün, kardeşim ben yapmışım numarasıyla kahveleri pişirmişti mutfakta,
seneler sonra bugün bana kahve hediye ediyor gene özel bir günde...

Benim için hoş lezzet olan Kahve Dünya'sı, bir kırk uçurma anısı olarak da kırk yıl hatırlanacak, hatırı olacak.

Uçun kırklaaar uçuuun, bize gelenlereeee...

2011-04-09T00:58:00.005+03:00

NE diyor ki:" Gezmeye başlayacağımız için pek mutluyum ama şu uyumsuz yeşil emziği ağzımdan çıkarsana anneeeee... Zaten bir türlü emmeyi beceremedim."

Bugün artık kırkı çıkmış bir ana kızız. Lohusanın mezarı kırk gün açık kalırmış (Geçen doğumumda annem bu özlü sözü söylemiş ben gülüp geçmiştim. Sonrasında benden hemen sonra doğum yapan bir tanıdık, doğumdan on gün geçince pıhtı atımına maruz kalınca, eskilerin bildiği var demiştim bir kez daha), benimki şükür kapandı. Mezarla birlikte lohusalık prensesliği de kapandı. Neyse ki sen emziklisin bir müddet daha sürecek. Ye bacım ye. Anneanne, dede toparlandılar gittiler. Kaldım 2 çocukla başbaşa.

Biz de arkalarından ağlayıp söyleyecek değiliz ya;), başlıyoruz yarın kırk gezmelerine. Bakalım kaç yumurta toplayacağız;) Topladığım yumurtalarla kek yapacağım. Sonrasında da bize bekleriiiiim...

Kırk gezmeleri, kırk adetleri pek yakında bu blogda.

Bu sefer lohusa cinlerine de pek uğramadıkları için çok teşekkür ediyorum. Umarım 2 çocuk cinleri de pek uğramazlaaar...

Resimler Kiraz Sevdasına Gidiyooor...

2011-04-07T15:40:00.002+03:00

2. yi isteyenlere cesaretlendirme amaçlı resimler... Resim çekebiliyorsan işler yolunda demektir. Ama 2. de çok resim çekilemez, neden ki:))

Anası ve Danası Kontrolde...

2011-04-05T17:43:00.004+03:00

Geçtiğimiz cumartesi benim kadın doğum doktorumla, NE'nin de çocuk doktoruyla randevusu vardı.

Erkenden benim doktoruma gittik. NŞA bir kadının 4 kez sezeryan şansı varmış, bana bu kadar yeter, sırf meraktan sordum. Çocuklarıma sağlıklı, güzel, uzun ömürler versin. Gene de doğurmaya niyetlenirsem, 28 şubat 2013'den öncesi benim, NE'nin ve sıradakinin sağlığı açısından önerilmiyor doktorumca. En az bir yıl emzirmem önerisi ayrıca. Bir de kilolarını vermek için acele etme dedi (6 kilo bende kaldı tabi, karşıdan ağır ol demek kolay). İşin şakası bir yana ben de doktorum gibi düşünüyorum. Evet dombili olmak hoşuma gitmiyor ama, benim iyileşmem, NE'ye iyi süt vermem için iyi yemem lazım (baklava börek değil ama). Sonrasında 9 ayda aldığımı Ebru Şallı hastaneden çıkarken verdi diye benim bir ayda vermemi beklemek şaşkolozluk. Zaten sabah tartıda kilomu görüp daha dikkatli beslenmeliyimle başladığım güne öğlen sütlaç akşam üstü irmikli tatlı, gece günü gözden geçirirken bu da neeeelerle devam ediyorum.

NE'nin kontrolü de oldukça iyi geçti. Gelişimi güzel. Doktorun geçen sefer öenrdiği günde bir kez biberon beslemesini gerçekleştirmemiştim. Doktorum ısrarcı, bu dönemlerde biberon almayan bebekler sonrasında kabul etmiyorlar uyarısında bulundu. Kolikler hala başlayabilirmiş, aman bizden uzak olsunlar. UE'yi de NE'nin kontrolüne götürdük. NE kontrol olurken UE doktorun odasındaki oyuncaklarla oynadı. Bir ara bir bebek getirdi bana, anne bak bebek diyerek. Çıkarken de Şrek'i gösterip, anne bu maymun neden kemer takmış diye sordu. Ben de bu soruyu bir sonraki ay kontrolüne kadar düşünelim UE diye vakit kazandım. Fiona'nın numarasını bilen var mı bir arayıp sorayım;) Tüm çocuklara sağlıklı günler olsuuuun....

Gebeler soruyor, saricizmeli cevap veriyor...

2011-04-01T15:42:00.002+03:00

Bugünkü sorumuz Ankara'dan Arda Totisinin annesi, Itır gebesinden.

Itır diyor ki "ne sizle yatarken ue odasında uyuyor mu sorunsuz? merak ediyorum, gece uykuları nasıl oluyor 2 tane ile??" Banu ile bensiz kokereç yemelerini içime sindirerek (yeni anneyim ya, anaç yanım kabardı yoksa kin tutardım) sorusuna cevap veriyorum.

UE ilk doğduğunda, evimiz serince olduğundan ve merkezi ısıtmaya müdahale edemediğimizden, elektirikli petek, ben ve UE 40 gün UE'nin odasında yattık. Sonra sen odama ben odama dedik. Sonrasında, dönem dönem uyuma problerimiz olduğunda (ben işe başladığımda örneğin, gece uyanıp beni istemeleri arttı.) UE'nin odasına ben gittim, iki büklüm yatağında uyudum, emzirdim. Sonra böbannemiz bize yüzyılın buluşu yer yatağını verdi, UE hareketlendiği sıralarda. Yataktan atlarsa sorun yaşamayalım diye. Yer yatağına UE değil ama ben atladım. Hele yazın bir ay süren hastalık sürecinde pek işimizi gördü yatak. Derken UE'yi yer yatağında uyutur, abi yatağına yerleştirir, gece ağlarsa uyutur sonra yatağıma geçer olmuştum. Bu işleri dönüşümlü olarak babası da yapıyordu. Kış bastırıp önce baba hastalandı, sonra ben hastalandım hamileliğimin son haftalarında. Bu dönemde iş dedeye düştü ve bi sürü şeyi dedesine yaptırıan UE o gün bugündür, "beni dedem uyutsun" der, gece uyandığında "dede gelsin sen git" der başka bişi demez. Bu sayede son gebelik haftalarımı deliksiz uyku ile geçirdim, tabi uyku tutup uyuyabildiğimde. Şimdiye dek de hep dede ile uyudu. Geçtiğimiz haftasonu dedesi bir günlüğüne UE'nin teyzesine gidince, önce dede beni uyutsun diye ağlayıp sonra sızdı. Gece de babasına pek sorun yaratmamış. Ama haftaya kırkımız çıkıp dede gittiğinde neler olacak hep birlikte göreceğiz.

Annem ve babam uzun müddettir bizde olduğu için, ben ekranda zayıf gözükmek için ayarlarla oynatan sanatçılar gibiyim. Çaba göstermeden bir rahatlığım var. UE dedenin, ev işleri misafir ağırlama beni şımartma ana kraliçenin, küçük prensens benim. Ama 9 nisanda araba balkabağına dönüşünce neler olacak paylaşacağım. 2.5 yaş oldukça az bir araymış, sıkıntısız çocuk büyütmek için. Bir sürekli gelecek yardımcı ayarlamamız gerekiyor, ama haziranda yazlığa anane dede yanına gidip eylülde döneceğimiz için ağırdan alıyoruz. Var mı tanıdık biri?

Özetle Itırcığım, şimdi ne anlatsam boş. Oldukça zorlu 2 çocuk işi, moral bozmak amaçlı değil bildirgem. Ama böyle olsun tüm zorluklar. Tadından yenmiyor, UE kardeşini kucağına aldığında. Uykusuz gecelerimizin sabahı onlar.

Ben ilk gebeliğimde çok işkembe çorbası içmek isteyip doktoruma danışınca, iç ama çocuk sümüklü olur derler diye dalga geçmişti. Blog istatistiklerinden bakıyorum da bebek nasıl gamzeli olur diye aratmışlar, bizim blog çıkmış;) Gebeyken kokoreç yiyenin bebeği uykucu olur derler bizim orda Banu ve Itır;) Sorunsuz uykulu geceler diliyorum.

Bir Ay Geride Kalırken...

2011-03-28T23:41:00.000+03:00

Zaman, hızlı akan zaman. Bir ay geride kaldı bile. NE emme işini kıvırınca ilk günlerdeki gibi aman Allahım bu ne dedirtmiyor. UE, NE’ye çok daha fazla alıştı. Günler ilk günlere göre çok kolay. Ama 2.5 yaş aralı iki çocuk oldukça zor. 40 çıkıp da yalnız başımıza kalınca işler hiç de kolay olmayacak gibi. Yazı anneanne dede yazlığında geçirmeyi planladığımız için bakıcı işini ağırdan alıyoruz. Dönüşte UE’nin kreşi ve bakıcı ayarlamaları gündemde olacak.

UE, iyice bir dillendi, çocuk oldu. Fırsat buldukça başbaşa oyunlar oynuyoruz. Geçen kepçeleriyle oynarken “Anne, benim kepçemin poposundan neden kırmızı kepçe gibi (evin karşısındaki inşaatta çalışan kepçe) duman çıkmıyor diye sordu”. Egzos için hoş değerlendirme:) Pırt yaptığında da kokulu matkap diyor;) Ona canımın içi diyorum. Sırf ona dememden mest olmuş ki dedesine anlatmış ben annemin canımın içiyim diye. Şimdi ne fırtınalar kopuyor içinde kim bilir. Belki de ancak 2. evladı olduğu an anlayacak bir anne baba iki evledını da engin sevgiyle sever.

Geceleri NE ağladığında o kadar zor geliyor ki uyanmak. Ama sonrasında bir öpünce, güç artıyor bünyemde. UE’ye göre gece uykuları daha parçalı NE’nin. Bilhassa gecenin 2. yarısında.

Birdenbire...

2011-03-15T21:53:00.003+02:00

UE'ye hiç ayakkabılarını kendin giy çalışmasında bulunmadık. Dün birden bire ayakkabılarımı ben giyeceğim dedi. Ve yıllardır ayakkabılarını giyermiş gibi, bir kerede giyiverdi. Bardaktan su içme de böyle olmuştu. Gizil öğrenim nasıl birşeyse...

Bu aralar bir de koku meselesine takıldı. 21 Şubat akşamı mısır kavurgası yerken, mısır kokusuna bakacağım diye ağzımın içine düşmesiyle başladı. Herşeyi koklamak istiyor bu ara. Bu akşam babasının kahvesini kokluyordu en son.

Hep NE yazacak değiliz ya, bunlar da UE'den sıcak gelişmeler.

Yarım Ay Geride Kalırken...

2011-03-14T20:29:00.005+02:00

İki hafta önce bu saatlerde, ilk emzirmelerimi yaşıyordum NE ile. Sabah olmuş, akşam gelmiş koşturmasında anlamadan geçen yorucu 15 gün geride kalmış. NE günden güne daha bize alışırken, abisinin halleri birgün güneşli birgün kapalı. Dün NE'yi göbeğine geri koysunlar diyordu, bugün yarım saat kadar kardeşiyle oynadı. NE de bu oyun faslından pek memnundu. İkisinin bu halleri tüm yorgunlukları unutturuyor. 3 kişi, 2 çocukla anca başa çıkıyoruz. Tek başına çocuklar büyüten Türk annelerinin önünde saygıyla eğiliyorum.

Ben çok iştahlıyım. +7 kiloda takıldım kaldım bu nedenle. Roka isteğim bıçak gibi doğurur doğurmaz kesildi. Ödemlerim oldukça gitti. Şrek ayaklarından insan ayağına döndü ayaklarım. Lakin, yüzüğüm hala parmağıma girmiyor, hamilelik öncesi ayakkabılarımı giydim fena sıkıyor. Sanırım daha gidecek ödemler var (inşallah, inşallah, yoksa halim nice olacak).

Emzirme fasılları için romanlarımı seçtim. Yatak odasına tv de edindik en sonunda.

Dün kardeşi UE'ye oyuncak getirdi. Panora'dan almış hem de;)

Gündüz NE uyurken, uykum gelmiyor. Gece tam benim uykum gelince de onun emesi geliyor. Altın kural budur değil mi?

Cinler bu sefer pek uğramadı, ya da koşturma hallerimizi görüp kaçıyor da olabilirler arkalarına bakmadan.

Günler geçerken aşırı yorucu, ama dönüp bakınca da pek bir hızla geçip gidiyor...

12. Gün Doktor Kontrolü.

2011-03-14T19:26:00.000+02:00

5. günde hastanede yapılan doktor kontrolü sonrası, kendi doktorumuzun 10. günde gelin çağrısına hava muhalefeti nedeniyle uyamayınca 12. günde kontrole gittik.

UE’de doktorumuza 1 yaş sonrası gitmeye başladığımız için, ilk ay tavsiyelerini dinledik doktorumuzdan. İlk 2 hafta kan şekerinin düşmesi olasılığına karşı, bebek her istediğinde emziriyoruz. Ama 2 haftadan sonra, aralıklar veriyoruz ki (aralar 2 saat gündüz), emdiğinde yağlı süte erişebilsin, midesi büyüyebilsin. Yağlı sütün hazmı daha uzun süreceği için kan şekeri de daha dengeli oynayacak. 3. haftada başlayıp 3. aya kadar süren kolikler olabileceğini de belirtti doktorumuz (umarım olmaz). Aralarda oyalamak için piş pişliyoruz, emzik verebiliyoruz. Emziği sadece uyanıkken oyalamak için öneriyor, uykuya dalması sırasında kullanmanın emzik düşünce uyanmalara ve uyku bozukluklarına yol açabileceğini vurguluyor. Bir de 2 haftadan sonra emzik verilecekse başlanmazsa kabulünün zor olacağını dile getirdi, ki bunu UE’de deneyimledik.

Koliklerle başa çıkabilmek, uykusuz gecelerimin sabahı sensin diyebilmek, ileride bebeğin biberona alışmasına altyapı hazırlamak için, günde bir kere biberonla biri bebeği beslesin anne uyusun önerisinde bulundu (anne dostu doktor;)).

NE’nin göbeği 9 martta düştü. 11 martta da ilk banyosunu yaptı. UE ağlarken suyu görünce susan bir çocuktu. NE’nin banyosu da yaygaralarla geçti. Baş yaygaracı NE

Doğum Sonrası Günler...

2011-03-10T18:10:00.002+02:00

Doğumun peşi sıra ilk emmesini yapan NE, ne yazık ki ilerleyen saatlerde pek başarılı olamadı. Hemşireler gelip kolaylıkla tutmasını başarırken, ben oldukça başarısız kalıyordum. Hemşireler, ilk bebek herhalde dediler durumu görünce. İkinci diye cevap verince, ilki emmedi mi diye sordular. 20 ay emmesini söyleyince, emer emer diye moral verdiler, ne desinler:))

1 gün geçti toplamda 3 saat uyuyamadım, habire emmek istiyor başaramadığı için. En sonunda pes ettim, mama verdiler ve kesintisiz bir 4 saat uyuduk ana kız.

Bu arada tutturacağım diye çabalarken ciddi çatlaklar ve yaralar oluştu. Hiç istemediğim halde krem de kullanmaya başladım. Çok övülen bir kremden ben pek sonuç göremedim gerçi.

Ağrılı, emdi mi emmedi mi kaygılı bir hafta sonunda, aşağı yukarı başardık emme işini. Tecrübeli anne olmam, panik olmamamı sağladı. UE’de de 2. gün hiç emzirememiştim. Bunu düşündüm. Geçen sefer nasıl oldu gene olacak diye kendimi rahatlattım. Yememe içmeme dikkat ettim. Baba, uyku konusunda bana destek oldu. Emzirme kolduğunda sallana sallana uyuttu NE mızıktıkça.

Emme faslında işler kötüden iyiye giderken, abi kardeş faslında iyiden kötüye gitti. UE, kardeşini ilk gördüğünde biraz afallamakla birlikte çok olgun davrandı. Getirdiği hediyelere bayıldı. Ama günler geçtikçe, onun battaniyesinde ben yatacağımlar, arı gibi vız vızlamalar, kardeşinin beşiğini kaşla göz arasında hızla sallamalar, arada şaplaklar, kardeşini böbannesine göndermek istemeler (eve yardıma gelen teyzemiz ben götüreyim dediğinde ona izin vermiyor, gidecekse gene tanıdık birilerine gitsin de geri alabilelim:))…

Kardeşi ayaklarının arasında UE’ye çukataka getiriyor. Bu fasıllar pek hoşuna gidiyor UE’nin. Kardeşi ağlayınca abisini görmek istediği için ağlıyor. Ya da NE de abisiyle dışarı gitmek istediğinden ağlıyor. Ama ağlayarak birşey istenmeyeceği için gidemiyor zavallı NE (ne mesaj kaygılı anneyim:)). Kardeşinin beşiğini hızla sallamazsa, kardeşine kremini sürme hakkını kazanıyor UE. 3 kişi iki çocukla zor başa çıkıyoruz. Bir cümbüştür gidiyor evde. Ama arada kardeşini bir muhabbetle seviyor ki UE, herşey siliniyor. Ben en çok emme faslında zorlanırız diye düşünüyordum. Dişleri yok birşey yiyemez altyapısı işe yaramış. Bu konuda hiç araz yok. Hatta NE ağlıyor emzir bile diyor. Kardeşinin dil çıkarmasına pek bozuluyor, abilere dil çıkarılmaz diye uyarıyor NE’yi:)) Hem meşakkat hem eğlence bir arada geçiyor günler.

Bu arada UE 3 tane arka azısını çıkarmış, ben farkedesiye. Pınar çocuk sütünü pek sevdi. İçiremediğimiz sütü içirmeyi başardık, süt içmeyen çocuklara önerilir.

Pazartesi günü dikişlerimi aldırmak için doktora gittim, araya bir de Armada sıkıştırdım. Evden minik kaçamak iyi geldi. Ama 2 çocukla bu lohusalıkta pek cin ağırlayıp evden kaçabilecekmişim gibi görünmüyor.

Ankara’ya ne zamandır yağmayan güzel kar, benim üşütmemin risk olduğu döneme denk geldi. Camdan izledim bolca. Beyazlığı pek iyi geldi.

Şimdilik haberler böyle.

Gelişmelerle burdayım…

Yayın giderse diye http://saricizme.wordpress.com/ adresine de yedekliyorum.

Bir epidural sezaryen hikayesi.

2011-03-07T01:37:00.004+02:00

Geçen hafta bu saatlerde (28 Şubat 2011), yatakta heyecandan fır dönüyordum. Şimdi bir haftalık kızımı uyutup ekran başındayım.

Uykusuz gecenin sabahında erkenden kalktım ki kahvaltımı vakitli edip, 12 de başlayan doğum yasakları öncesi bir de öğle yemeği yiyecek zamanım olsun. Sabahımı Senem'in sürpriz mesajı renklendirdi. Kuvvetli bir kahvaltı sonrası, ananenin yemek hazırlıkları (UE'yi 2 gün idare edecek bi sürü çeşit yemek pişti), babası ve UE'nin sabah gezintisi, internette surf, bir güzel duş, doğum sonrası için hazırlanan sütlaçtan tırtıklama, rokalardan son demetleri yutmaca, kuru erik ve kayısı pestillerinden meyve suyu hazırlanması, hamile halle son türk kahvesi keyfi sabahı doldurdu. Öğle yemeğinden sonra doğum yasakları da başlayınca vakit iyice geçmez oldu.

Valiz son kez kontrol edildi. Kameranın fotograf makinesinin pilleri şarj edildi. UE'ye NE'yi doktor karnımdan çıkarsın mı diye sorulup, çıkarsın cevabı alınınca, o zaman biz hastaneye gidelim dendi:).

4:30 gibi UE'yi hazırladık, böbannemize gidip H. dedesine teslim ettik, karşılığında böbannemizi aldık. Hastaneye ulaştık. Anneanne, dede, teyze evdeki son hazırlıkları yapıp hastaneye ulaştı. Saat beşte odamıza yerleştik. Bende aşırı bir heyecan biraz da korku vardı. Hemşire glip gerekli hazırlıkları yaptı, bebeğin eşyalarını aldı. Bu sırada babanın lise arkadaşı B. Amca da ekibe katıldı. Bende aşırı bir uyuma isteği vardı, sanırım gerginlikten.

Prof Doktor Necmettin Ünal'ın gelmesiyle bendeki heyecan doruğa fırladı. Bir epidural korkum hep vardı. Acar Bey'in açıklamalarıyla ve babanın da ameliyata girecek olmasıyla ikna olmuştum. Necmettin Bey, kaygım var mı sordu. O da rahatlatıcı konuşmalar yaptı. Yapacağı her adımı önceden aktaracağını, rahatsız olduğum ya da kaygım olan bir durum olduğunda hemen bildirmemi istediğini söyledi. Kedi gibi sırtını kamburlaştırma faslını beceremedim. İlk denememiz başarısız oldu. İkincide başardık. Ama başardığımız hemen anlaşılmıyor, o bekleme süresinde başarısız olursak genel anesteziye dönebileceğimi söylemesi bendeki heyecan ve paniği arttırdı. İnsanın bir duruma kendini hazırlaması kötü. Bu arada epidural hakkında hiç araştırma yapmamış olmama sevindiğini, internette çok yanlış bilgiler olduğunu ifade etti. İğnenin giriş yönüne göre önce bir tarafta belirtilerin başlayacağı bilgisini verdi. Benim sağ ayağımda ısınmayla başladı belirtiler. Yarım saat içinde işlem tamamdı. Bacağımda hem doktor hem baba test yaptı. Ben aaa, hissediyorum dokunuyorsunuz diyince, morartılara bakarsın sonra dedi. Ciddi bir cimdikleme testinden benim sadece hissettiğim dokunma idi. Ama işin ucunda kesilmek olunca ben hissediyorum da hissediyorum yırtınmalarında bulundum. Bir yandan tansiyon takibi yapılmaya başlandı. Tansiyon düşmesi istenen bir durum, ama kontrolsüz düşmesi istenmeyen bir durummuş. Bu arada gelen telefonlara baba cevap vererek doktorumuza sekreterlik yaptı. Çok esprili, aşırı rahatlatan bir doktor Necmettin Bey, kadın doğumcunuzdan ısrarla isteyiniz.

İşlem sonuna doğru Acar Bey geldi, aşağıda görüşürüz diyip ayrıldık. Aşağı inerken ben göz yaşlarıma ve titreyen bacaklarıma hakim olamayacak kadar gergindim. Aşağıda baba, ameliyata hazırlanmak için bizden ayrıldı. Ameliyathanenin soğuguyla yüzleşince dayanılmaz bir mide bulantısı ve kan çekilmesi hissi başladı. Bildiğiniz ani tansiyon düşüşü. Doktora bildirince, bunun olabileceğini söyledi. Bir ilaçla bu hisleri giderdiler. Yoksa ayık olmak işkenceye dönüşecekti. Acar Bey geldi, peşi sıra da baba. NEcmettin Bey fotograf makinesini aldı, baba kamerayı. Necmettin Bey babaya düşüp bayıldığınız anı çekeceğim diye takıldı. Esprilerle beni kesmeye başladılar:)) Bu sırada iki fotografımız var ki beni çok güldürüyor. Acar Bey ciddi bir ifadeyle kesme işlemine başlamış, biz ana baba Necmettin Beye sırıtıyoruz. Bir de Acar Bey büyük bir kuvvetle ters gelen bebeğimizi çıkarmaya çalışıyor babayla biz gene gülüşerek poz veriyoruz. Çok kısa sürede bebek çıktı. Çok pembe bir bebek. Ve ben aaa pek de minikmiş dedim, Necmettim Bey nerden bildiniz dedi. Evdekinden:)) UE nin yanında pek minik. Kendileri 3750 grammış oysa ki. Acar Bey bebeği bana gösterdi, sonrasında kontroller için doktorlar aldı. Bu arada rahim dışarı çıkmış, tekrar yerine yerleştiriliyormuş (tüm operasyonlarda mı yapılıyor, bebeğin duruşuna ilişkin mi bilemedim), ameliyatın başından beri hissettiğim baskı dayanılmaz boyutlara ulaştı. Necmettin Bey ameliyatın sonunda 3 dakika kadar beni uyutacağını bunun 12 saatlik uyku gibi geleceğini başında söylemişti. Surat ifadem değişince, fotograf çekmek dışında yapabileceklerim de var istersen uyutayım bebeği bir kere daha gör diye bekliyorum dedi. Ve bu kısmın en sevimsiz kısım olduğunu vurguladı. Ben dayanmaya çalıştım. Poposunda minik bir kesi olduğu için uzun sürdü hazırlanması. Ve artık dayanamayıp uyutun beni dedim. Tabi bir 15 dakika kadar kızımızı uzaktan izleyip, konserini dinledim. İlk gecelerde susmayacağının işaretiymiş o bağırtılar:))

Odamızda tekrar NE ile buluştuk. Odaya döndüğümüzde Hala ve Eniştemizden başka süt gelmişti bile. Hemen ilk emzirmeyi yaptık.

M. teyzemiz, G. Dayımız, Y. Teyzemiz, Ö. Teyzemiz ve karnında Gökçe arkadaşımız ve MK eniştemiz ilk ziyaretçilerimiz oldu.

M. Dedenin nöbeti devralmasıyla, H. Dedemiz de bize katıldı. Böbannesi eve gidince heyecanla NE nerde diye sormuş. Hastaneden ilk gelenin NE'yi eve getireceğini sandı sanırım.

Ben ameliyattan çıkar çıkmaz ayaklarımı oynatabiliyordum. Arkadaşlarımın deneyimlerinde bunun biraz daha geç olduğunu dinlemiştim. Gece 23:00 gibi de beni yürüttüler ve su içmeme izin verdiler. Peşi sıra lohusa şerbeti geldi. Gece 02 sularında da muhallebi, çay, patates püresi gibi yiyecekler. Epiduralin düğmesine basmamı gerektirecek bir durum olmadı. Rahim kasıcı iğnemi yaptılar (bence çok önemli detay). Kan grubu belli olunca uyuşmazlık nedeniyle de iğnemi oldum.

Necmettin Bey ve Acar Bey ikilisi (ilk bebekte de doktorumdu), gerçekten iyi iş çıkarıyor. Bu bilgiyi de not düşmek isterim... Ben ilkini erken doğum, ikincisini ters geliş nedeniyle kurtarma operasyonu şeklinde sezaryen oldum. İlk sezaryenim çok kolay geçince doktorum keşke normal doğurabilseydin demişti. Herkese normal doğumlar diliyorum, ama olamıyorsa iki türünü de denemiş biri olarak tavsiyem epidural sezaryen. 50 dakika içinde gayet ayık biçimde odamdaydım. Bebeğin doğğuşunu gördüm, babasıyla o anları paylaştım.

Rüya gibi bir doğum hikayesi sayılabilir, uykusuz her gece öncesi sessizlik olduğunu nerden bilelim. Uykusuz geceler de bir sonraki posta kalsın.

Dokuz aylık serüven böyle güzel sona erdi. İlkine kıyasla oldukça zorlu bir gebelik geçirdim. Başta acaba 3 olsa mı derken, şimdi bu düşünce bana oldukça uzak. Kalp sıkıntıları ve çarpıntıları doğum olur olmaz dindi neyse ki.

İşte bu bizim hikayemiz, dileyen herkes tatsın.

2 Çocuk Annesi.

2011-03-06T16:31:00.002+02:00

28 Şubat 2011 saat 19:30 da NE’yi kollarımıza aldık.

3750 gram doğan kızım ve 20 ay emziren annesi emzirme işini kıvıramayınca uykusuz her gece başladı. Biraz daha kendimize gelince detaylar burada.

Bu arada +15 ile gittiğim hastaneden +13 kilo ile döndüm. Kedi buysa ciğer nerde, ciğer burdaysa kedi nerde:)) Hamileliğimdekinden daha şiş bedenim. Neyse ki bu sabah +9 kilodaydım. (Bu kaydı dün yazmıştım bu sabah +8 kilodaydım, ödemler gitmeye başladı).

Son 24 saat...

2011-02-27T18:59:00.002+02:00

Yarın 19:00 da ameliyat başlaycak inşallah.
Heyecan, merak, kakara kikiri şu andaki durum.
UE ve anne karnında NE'nin muhabbetini kameraya almayı başardık son gün;)
Artık zaman yakalanmaz sanrıım.
Bol şans dileyin, dualarınızı eksik etmeyin.

38. hafta - Ev Gebesi

2011-02-24T06:27:00.006+02:00

Resimden de görüldüğü üzere kaburgalarımdaki ve kalbimdeki baskı son hız devam etti. Bu arada karnıma bakıp, oğlan gibi diyenler oldukça fazla:))

Bu hafta için yazılacak çok şey yok aslında. Yasal iznimin başlamasıyla evdeyim. UE ilk sabah panik halde beni uyandırdı ve "Baba işe gitti, sen geç kaldın" dedi.

NE gelmeden evde 2 hafta kadar geçirecek gibiyim, bu durum aslında iyi oldu. NE geldi annem evde kalıyor algısı oluşmadı UE'de.

UE, alışkanlıkları kapsamında bilhassa başta beni taklamadı. Şimdi biraz kırılsa da gene de oyun arkadaşı anneannesi ve dedesi.

Hal böyle olunca anne bol bol uzandı, uyudu. Şişleri hep indi. Kilosu artmadı (belki de şiş inmesi ve alınan kilolar dengelendi).

Gündüz uyuduğum için gece uyuyamıyorum diye düşündüm. Ama gündüz uykularını kesince de uyuyamadığımı görünce, biraz heyecan mı var ne demeye başladım. Bu gece 12'de yatınca beşte uyandım. Döne döne altı oldu. Kalktım kahvaltımı ettim ve huzurlarınızdayım:))

Sadun Aren'in Puslu Camın Arkasından isimli anı kitabını bitirdim. Detaylar OkurYazar'da olacak.

Türk gerçeği gebelerin hamurla beslenmesi geleneğine son hafta olduğu için itirazsız tamamdır diyorum. Taze taze hamurlar pek muhteşem geliyor. Üstüne de bir demet rokaaa, ooooh:))

Anneanneyle gezmeler yapıyoruz. Bursa Ucuz kumaştan NE ve UE için kumaşlar aldık. Anneanne dikecek ve çarşaf olacaklar. Kumaşları gördükçe kendimden geçiyorum, dikiş işlerini becerebilir miyim diye düşünüyorum. Yaza annemin makinesinde bir kaç deneme yapıp gelecek öngörüp görmediğime bakacağım.

Bu tam hafta olarak yazdığım son yazı. Haftaya bu saatlerde, 2 çocuk annesi bir kadın mı oluyorum şimdi ben?

Doğuma Evren de Girsin...

2011-02-23T17:15:00.002+02:00

Kargodan üç kitap düşmüş biri UE'nin, biri NE'nin biri de Annelerinin başına...

Evren bizi şımarta şımarta, mahçup ede ede bitiremedin.

Nasıl nasıl sevindik bilemezsin.

İnceliğe bakar mısınız, UE liste verdi diye uzunlu boyun barındıran kitabı bulmuş göndermiş.

Rahatlatıcı etkisi, sevgisi, şefkati, ilgisi bana ne, bana ne, ben Evren'i de isterim doğumumda...

2 Çocuk Annesi Olmama Ramak Kala 2 Çocuk Annesinin Mimi.

2011-02-21T23:58:00.005+02:00

Balsultan'la Paşa Oğlan'ın annesi beni mimlemiş. 2 Çocuk annesi olmama ramak kala 2 çocuk annesinden mimi, herşeyin muhteşem olacağına yorarak başlıyorum cevaplara.

1. Gün içinde, eğer gerçekleşirse şok geçireceğin şey?
Bir tüm günü kendi başıma geçirebilmek, 2.5 senedir olmadı, 2 sene daha olamayacak gibi:))

2.Gördüğün zaman, eğer almazsam uyuyamam dediğin şey?
Eşyalarım üzerine çok düşünür oldum son zamanlarda. Sadun Aren'in anılarını okuyorum orda toprak verilen köylülerin topraklarını istemeyişlerinden bahsediyor. Prag'a tiyatroya operaya ailecek gidemiyorsunuz diyorlar açıklama olarak, mülkleri onları tutsaklaştırıyor. Ben de evde üstüme üstüme gelmeleri, bir heves aldıktan sonra aslında gereksinimim olmadığını farketmem, dolapları nasıl ayıklasam diye planlar yapmam üzerine, alacağım şeyi bir kaç kez düşünme alışkanlığı geliştirmek istiyorum. Gerçi hantal hamiel kıyafetleri ve aylarca giydiğim düz spor ayakkabılarından sonra, kilolarımı verir vermez yeni bir kaç kıyafet ve topuklu ayakkabı almazsam uyuyamayacaklarımdan olabilir. Ama kuralına uygun, değil bir kaç kez düşünmek, birkaç aydır düşünüyorum:))

3.Uğruna diyetini bir kalemde bozduğun şey? Lisede bir iki heves diyet girişimim dışında (ki ailemce gelişme çağında diyet olmazla durduruldum, bana da uydu) diyetim yoktur. Her sabah tartılır biraz oynamada yediklerime bir iki gün dikkat ederim. Aldığım 15 kiloyu düşünerek bu soru açık kalsın belki dönüp cevaplarım diyorum:)

4.Uğurun var mı, uğurun? Uğurum çok yok. Ama TOEFL sınavlarında tesadüfen aynı kazağı giyip iyi puan alınca sınava gene kışın girsem o kazağı giyerim diye kazağı saklıyorum:))

5.Kendine en yakıştırdığın renk? Turuncu.

6.En sevdiğin takın? Telkari uygulanmış altın bir yüzük.

7.Takıntın? Evden çıkarken ocak, priz kontrol etmek. Evdeki nesnelerin çarpık durmaması. Mutfakta temizlikte kullandığım bezleri bir kez kullanınca illaki makinede yıkamak.

8.Bavulum çoktan hazır, gitmek istediğim şehir, ülke?
Nere olsa giderim, yeter ki gidebileyim:))

9.Ben bu şarkıyı duyunca şakırım? Ben duymadan bile şakırım:))

10.Solunda ne var? Konsol, üstünde sevgili Evren'in gönderdiği UE ve NE panosu, böbannemizin bana yılbaşı hediyesi, beyceyzin tezine ilişkin dokümanlar, NE için arar ara şarjı dolan kamera, sevgili arkadaşım M.'nin hediyesi şamdanlarım, İran'dan gelen bir mücevher kutusu (içi boş, doğum sonrası dolar heralde - koca için sanat yaptım:P gerçi olsa olsa mecazı mürsel olur ya;)), evlilik günü resmimiz (çerçeve kullanmayı sevmiyorum ama hediye geldikçe kullanıyorum).

Çevirmen UE.

2011-02-20T23:34:00.002+02:00

Artık evdeyim ya, sabah keyfi yapıyorum bilgisayar başında.

Bilgisayarı açık gören UE damladı, bilgisayar okuyalım diye.

UE, maillerime bakayım, sonra bilgisayar okuruz olur mu dedim.

Dakikalar geçip mail bakması bitmeyen anneye UE geldi hesap sordu, baktın mı iletilerine?

Babamdan duydu kesin iletiyi, ama maille ileti ilişkisini nasıl kurdu ben de bilmiyorum:))

Arada "bana yes de" demişliği de var, İngilizce mi öğreniyor gizli gizli:))

37. hafta - Ve doğum tarihi belirlendi:)

2011-02-19T23:25:00.004+02:00

Yanda doktorumuza gittiğimiz randevu saatlerini göryorsunuz... Son gidişimiz 16 Şubat. 25 Şubat mı 28 Şubat mı seç dedi. Ben ne kadar karnımda kalırsa o kadar iyi hissedeceğim için 28 Şubatı seçtim. 28 Şubat 19:00 da epidural sezaryen. Dualarınızı, iyi dileklerinizi bekliyorum. Ben NE'den de bir sürpriz beklemedeyim. Hoşuma gitmiyor aslında böyle tarih atama. 25 şubatta belki ben geldim der;)
Doktor yaklaşımının 38+4 sonrası almak olduğunu söyledi. Bizimki 38+6 oluyor.

UE'nin erken doğum heyecanlarından sonra vaktini beklemiş olması ile yetinip gün atamalara takılmamalıyım aslında. İyi düşün iyi olsun yaklaşımıyla dile getirmedim ama ters duruşu nedeniyle doktor erken doğum olabilir demişti 32. hafta kontrolü öncesi. Sonra da ekledi "bir olasılık, UE düzdü de ne oldu, ayrıca erken doğdu da ne oldu" diye beni oldukça rahatlattı. 28. hafta civarında hissettiğim ağrılarla (rahim büyüme ağrılarıymış) oldukça korkmuştum. Her hafta geçtikçe rahatlamama rağmen 33+5 (UE'nin doğum sinyali verdiği) ve 34+3 (doğduğu) tedirgin günlerim oldu. 37'ye ulaşmaktan çok mutluyum (Bu satırları yazarken 37+4 olmak üzreyim). Dediğim gibi UE babası (tam babasının doğduğu gün doğmuş) ve bıraksak NE anası (ben de tersmişim ve 40. haftadan sonra doğmuşum) olacak gibi:)) 32. haftada NST sonucu iyi olunca 5 haftamı öteledik, yoksa evde dinlenme sürecine girecektim.

İş hayatıma arayı verdim. Bakalım ne kadar süre evde olacağım.

Son doktor kontrolünde kilosu 3336 ölçüldü. Ben de 15 kilo aldım. Aslında UE de bir ay sonra doğsa ilk hamileliğimde de bu kilolara ulaşacaktım. 2. hamileliklerde kiloların çok zor verildiğini duyup ürküyorum.

UE dedemle uyuycam şamatası geliştirdi. Dede ne der bilmiyorum ama benim pek işime geliyor. Dedesiyle uyuyor ve gece uyanınca dedesi uyutuyor. Böylelikle pek bölüklü uykulu geceler öncesi bir kaç hafta deliksiz uyku bana nasip oldu.

Emzirme günleri için bira bardaklarım hediye edildi, yarım litrelik. Normal bardak yetmezdi bana geçen sefer.

Arkadaşlarım güle güle yemekleri düzenlediler, iyi ki varlar. Neşe, mutluluk katıyorlar hayatıma. Özel hissettiriyorlar. Hamileyken özel hissetmeye ayrı bir gereksinim duyuyor insan.

UE'nin park yatağı böbannesinden geldi. Bir alabora oldu bizimki. Ama yatak bir yıpranmış bir eskimiz bir çirkinleşmiş sormayın gitsiiin, nerde UE'nin korkulukları oynayan, çekmeceleri olan abi natağı:)) NE abi ben nerde natacam diye sorunca gururla çirkin natakta diye cevap veriyor. Ah boncuk gözlüm, pek ufaksın sana pek zor. Ama ileride herşey çok güzel olacak. Kardeşler iyi ki varlar....

19 Şubat'ın da geçmesiyle burcu da balık oldu. Şekerleri için aldığımız kovalar abisinin adı kova olsun önerisine hoş bir atıf olacak. Burcuyla da ilişkikenir mi diye düşünüyordum oysa ki.

Önümüzdeki hafta 38. haftayı yazacağım ve haftalık serüven sona erecek. Daha dün değil miydi hamileliğimi bildirdiğim kayıt...

NE, seni heyecanla, merakla, coşkuyla bekliyoruz kızımız. Güzelliklerle gel, ömür boyu gül kıymetlimiz.

Doktor Civanım

2011-02-18T18:54:00.003+02:00

UE ve NE'nin babası bugün itibariyle doktor ünvanını aldı.
Kendi alanının çok dışında bir alanda, çalıştı, çabaladı, yoruldu yılmadı ve mutlu sona ulaştı.
Çalışmadan toplumun yükseleceğine inanmayan bir birey olarak, bu çabalarından ötürü onu çok çok kutluyorum. Sonra da kendimi, kolay değil gezmelerden tozmalardan vazgeçmeler.
Onunla gurur duyuyor, darısı başıma diyorum.
Çalışma odasındaki bir yığın not ayıklanacağı için de pek mutluyum. Kanepenin üzerinde notlar değil biz oturacağız:))

İtiraf Ediyorum:))

2011-02-18T14:31:00.003+02:00

Itır beni mimlemiş, ben de annelik ve çocuk üzerine itiraflarımı sıralayayım.

Bebeğin ilk yıkanmasında annelerimizden aldığımız desteği, ben torunlarıma verebilir miyim kaygım var. Keza NE'yi verseniz ilk yıkamasını yapamazmışım gibime geliyor:)

Çocuğunla fink fink gezebilen annelere imreniyorum, çok istememe rağmen başaramadım. Ama şimdi taze elması, uykusu, karşıdan karşıya ikimiz bebek arabasıyla gezer miyiz ki, yabancıların yanında ağlıyor huysuzlanıyor gibi çok bahanem oldu. 2 çocukla hiç başarırmışım gibime gelmiyor.

UE ile tren ya da otobüsle yolculuk yapma fobim var, ya uyursam ya birşey olursa.

Çocuklarımı doktora bağımsız bir dönemde doğurmuş olmayı isterdim (ama geç doğurmak da istemem, doktora yapmamakta:)). Aklımda hiç sınavdı, dersti, hocaydı olmadan ayak uzatmak güzel olabilirdi. Şu gebelik kolay geçseydi, doktora sonrası bir üçüncü derdim ama o defteri de kapadım:))

Büyükanneleri büyükbabaları hafta içi iyi beslediği için haftasonu beslenme mızmızlıklarında hemen amaaaan diyebiliyorum.

UE ilk doğduğunda çok kitapçıydım, şimdi annelerin deneyimleri de muhteşem noktasını da barındırıyorum.

UE'yi böbannesine(en son telaffuzu bu) NE'yi ananesine satıp ne zaman bir yurtdışına gidip geliriz hesaplarım var:)) (Bunun için en az 2 sene gerek, ama hayalsiz de yaşanmaz ki).

UE aman ağlamasıni aman kucağına aldı iyi tutar mıki, aman şöyle aman böyle ile büyüdü. İlk çocuk buldumcuğu oldu. NE de daha rahat olacakmışım gibime geliyor. Arkadaşımın sevdiğim bir lafı var, ilkini korumaktan sevemedik diye. Galiba ilkler hep bu yoldan geçiyor.

Batıl inancım yoktu, ta ki UE bileğinde lekeyle doğana kadar (şimdi geçti). Ciğer yemiş, gül koklamış, birisinden bişi saklamış olma hallerinden olabilirmiş. Şimdi UE'nin tırnaklarını gece kesemiyorum (doktora yapan geleneksel türk annesi:)). Gündüz de ayak tırnaklarını kestirmiyor. Uyuyunca da ya uyanırsa kaygısı giriyor. Bazen kendi kendine kırılıyor ayak tırnakları.

Çok da ilginç itiraflarım yok sanki. Zaten içsel roka dürtmece sendromumda başladı:))
Bi demet roka yiyip geleyim.

Hastane Çantası

2011-02-15T23:33:00.005+02:00

37. haftayı da tamamladık. Artık doğum miyadında. Hastane çantamız da kapımızın yanında. İçinde şunlar var, unuttuklarım varsa aman hatırlatın.

Anne İçin:

2 pijama, 2 gecelik ve sabahlık. Geçen sefer geceliği tercih ediyordu doktorlar ve hemşireler. Normal doğum olmayacağı için 2 gün kalacağımızı düşünüp bolca koydum.
1 yelek (lizözü anımsatır birşey:))
Terlik, çorap.
Bolca iç çamaşırı.
Göğüs pedi.
Toka.
El kremi, diş fırçası, diş macunu, tarak, dudak parlatıcı.
Çıkarken giymek için giysi.

Bebek İçin:

3 tulum.
5 body.
1 numara bez.
Alt açma örtüsü (can bebe).
1 kalın, 1 ince battaniye.
Yelek.
Çorap, şapka, ağız silme bezleri.

Islak mendil, peçete, kağıt havlu, minik bir defter, fotograf makinesi, kamera, şarj aletleri, piller, kağıt bardaklar.

Hastane sağlamıyorsa göğüs pompası (umarım gerek olmaz, ama süt arz talep üzerine gelecek). Hastane sağlamıyorsa hijyenik ped.

Oyuncak İhtiyacı Olan Bir Anaokulu Aranıyor...

2011-02-13T21:27:00.003+02:00

Okuyanlar, okumayanlara da duyursun.

Oyuncaklarımız, gereçlerimiz eksik diyen bir anaokulu var mı bildiğiniz?

Yorum bırakabileceğiniz gibi, e-posta da gönderebilirsiniz.

Bozalı Kek - Mmmmm...

2011-02-12T21:28:00.003+02:00

Bir değişik kek tarifi görsem dayanamıyorum.
Mutfak Sırlarında gördüm tarifi. Bozanın tadını beğenmeyip denemeler sonucu yapmış. Benim bozam çok lezzetli (Vefa) olmasına rağmen fikir çok hoş geldi denedim. Tabi hiç bir kuvvet bana 1 sb yağı keke ekletemeyeceği için yarım su bardağından bile az yağ koydum. Kıvam koyu olunca da göz kararı süt ekledim. Bu arada gelip giderken zencefili yarım değil tam çay kaşığı eklemişim. Ama sonuç bizim aileden yıldızlı on aldı.

Tarif şöyle

3 yumurtayla 1 sb şekeri çırpıyoruz (benimki 1 su bardağından iki parmak azdı 10 çb kaşığıydı, bir sonrakinde 8 çorba kaşığını deneyebilirim).

Yarım su bardağından az yağ bir su bardağı bozayı da ekleyip çırpmaya devam.

2.5 su bardağı unu, 1 paket vanilyayı, 1 tatlı kaşığı tarçını, 1 çay kaşığı toz zencefili de ekleyip karıştırıyoruz. Kıvam alacak şekilde süt ekliyoruz (tam anne oluyorum canım, göz kararları başladı), 1 tane de kabartma tozu.

Yağlanmış kek kalıbında, 180 derece fırında yaklaşık elli dakika pişiyor.

Şimdi ikinci dilimi yutmamak için ne çareler bulsak acep:)